Aziaten zijn hardwerkende mensen, maar in 2001 zullen ze meer tijd vinden om zich te ontspannen, als ze zich een andere westerse gewoonte eigen maken. Deze groei van Aziatische vakanties komt niet voort uit een plotse geste van de overheid of van werkgevers. De ervaring leert dat er maar weinig stimulansen zijn die het beter doen voor de Aziatische economieën dan een dagje vrij.
...

Aziaten zijn hardwerkende mensen, maar in 2001 zullen ze meer tijd vinden om zich te ontspannen, als ze zich een andere westerse gewoonte eigen maken. Deze groei van Aziatische vakanties komt niet voort uit een plotse geste van de overheid of van werkgevers. De ervaring leert dat er maar weinig stimulansen zijn die het beter doen voor de Aziatische economieën dan een dagje vrij. China maakt het meeste werk van de vrijetijdseconomie. In 1999 kende het ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van de communistische heerschappij een unieke vakantie van één week toe. In het jaar 2000 breidde het de vrije dag ter gelegenheid van de Chinese nieuwjaarsdag uit tot een week vakantie en vervolgens kende het een bijzonder belang toe aan de Dag van de Arbeid op 1 mei, door iedereen nóg eens een week vrij te geven.Het effect van die extra vrije dagen was enorm. In plaats van zich af te beulen in de fabriek of op kantoor, trokken miljoenen Chinezen er op uit om plezier te maken. Ze reisden naar familie of bezochten toeristische plekjes, waaronder veel nieuwe themaparken die Chinese zakenlui hebben geopend. Winkels en restaurants beleefden hoogdagen. Regeringsfunctionarissen becijferden dat extra vrije dagen de winkelverkopen stevig deden toenemen, en dat die meehielpen om het consumentenvertrouwen te vergroten. Met een regering die besloot om de economie met ten minste 8% te laten groeien, kunnen de Chinezen in 2001 nog meer vakantie verwachten.Dat zal niet onopgemerkt blijven in Hongkong, dat nog meer de aanblik van een 'sweatshop' heeft dan China zelf. Hoewel het grondgebied van Hongkong nu deel uitmaakt van China, stelt het zijn eigen wetten op. Terwijl de inwoners van de Volksrepubliek al van een vijfdaagse werkweek genieten, geldt dat niet voor de bewoners van Hongkong. De regering van Hongkong zal onder druk komen te staan om een vijfdaagse werkweek in te voeren, maar ze zal de kant kiezen van de lokale ondernemers die ervan overtuigd zijn dat minder werken minder productiviteit betekent.Een soortgelijk debat zal in Singapore gevoerd worden. Veel ondernemers stellen zich teweer tegen de regulering van het aantal arbeidsuren. Maar iets meer flexibiliteit ligt in het verschiet. In 2001 zullen meer overheidsdienaren de mogelijkheid hebben om vijf dagen per week te werken. Andere werknemers zullen zelf meer vrijheid willen hebben bij de keuze op welke uren ze werken. De overheid zal daartoe wel bereid zijn en het overbezorgde staatsapparaat zit erover in dat de Singaporesen, die altijd aan het werk zijn, te weinig kinderen krijgen om het bevolkingspeil constant te houden. Meer vrije tijd zou daarbij kunnen helpen.De Japanners maken zich ook zorgen over de sociale gevolgen van de lange werkweek. Het aantal zelfmoorden dat door uitgebluste werknemers wordt begaan - de zogenaamde 'karoshi' (letterlijk: dood door overmatig werken) - stijgt. Wat ook hun wettelijk vastgestelde aantal vakantiedagen is, veel Japanners nemen maar negen dagen vakantie op per jaar vanwege de druk uit hun omgeving. De verwachting is dat de regering meer vrije tijd wil creëren door meer algemene feestdagen in te voeren. In 2000 is het begonnen een schema op te zetten van 'vrije maandagen' om langere weekeinden in te voeren door een paar algemene feestdagen te verplaatsen van zaterdag naar maandag. Net zoals in China beschouwt ook de Japanse regering vrije dagen als een economische stimulans. Maar zullen de hardwerkende Aziaten zich ook ontspannen met al die vakantietijd? Wanneer u in mei door Japan heeft gereisd gedurende de 'Gouden Vakantieweek' of in China rond Nieuwjaar weet u het antwoord al. De mensenmassa's die er allemaal tegelijk op uit willen trekken, zorgen ervoor dat u ervan overtuigd bent dat u alweer aan een volgende vakantie toe bent, zo gauw u met veel pijn en moeite weer bent thuisgekomen.paul markillie,Paul Markillie is redacteur Azië voor economist.com.