De monopolisering in het banklandschap verleent de grote banken meer zelfzekerheid. Er is minder concurrentie en meteen valt er aan de kredietvoorwaarden van de banken niet veel meer te tornen. Meer zelfs, veel bedrijfsleiders wordt op het hart gedrukt eerst via beleggingen met de bank kennis te maken. Pas dan kan er over beroepskredieten worden gesproken. En ook de kredietanalisten in de hoofdzetels zijn strenger geworden. Dit jaar is hun houding alleen maar verstrakt.
...

De monopolisering in het banklandschap verleent de grote banken meer zelfzekerheid. Er is minder concurrentie en meteen valt er aan de kredietvoorwaarden van de banken niet veel meer te tornen. Meer zelfs, veel bedrijfsleiders wordt op het hart gedrukt eerst via beleggingen met de bank kennis te maken. Pas dan kan er over beroepskredieten worden gesproken. En ook de kredietanalisten in de hoofdzetels zijn strenger geworden. Dit jaar is hun houding alleen maar verstrakt."Ik krijg er 's avonds soms hoofdpijn van," zegt Dominique Vermeire, vennoot van Dexia Antwerpen Noord en bij de bank verantwoordelijk voor Kleine Ondernemingen en Zelfstandigen. "Ik heb vaak het gevoel dat ik de dossiers van mijn klanten bij wildvreemden moet verdedigen als ik met onze kredietanalisten spreek." Volgens Vermeire zijn de banken er weliswaar van overtuigd dat een goede en stabiele relatie met de bedrijven een voorwaarde is voor rentabiliteit. Alleen weten ze volgens de Dexia-vennoot niet hoe ze dat in de praktijk moeten omzetten. "De banken denken in termen van departementen, directies en producten. Er is beslist dat de kredieten niet rendabel genoeg zijn en dat private banking expansie verdient. Maar je kunt klanten niet zomaar beleggingen door de strot duwen als ze kredieten komen vragen. Wij in het agentschappennet worden verondersteld goede verkopers te zijn. Wij zullen het aan de klanten wel uitleggen dat het toch wel voordelig is om een deel van hun vermogen te beleggen, in plaats van het in de zaak te investeren. Op basis van die beleggingen, krijgen ze dan kredieten." Logisch dat heel wat klanten verbolgen reageren. Reacties zoals "de bank wil eerst dat ik mijn kroonjuwelen afgeef voor ik een krediet kan bespreken" komen meer en meer voor. Kredietanalisten bij de banken zoeken in de jaarrekeningen van de kandidaat-klanten naar voldoende terugbetalingscapaciteit, solvabiliteit, liquiditeit en rentabiliteit. Zijn die er niet, dan valt het dossier in het water. Op die manier wordt wel eens een verkeerde selectie gemaakt. Gezonde vennootschappen die worden voortgezet door minder bekwame opvolgers krijgen krediet. Beloftevolle ondernemers die een te herstructureren vennootschap willen overnemen daarentegen, krijgen geen kans. KMO's hebben geen alternatieven voor bankkredieten.Dominique Vermeire pleit dan ook voor een samenwerking in vertrouwen met de klanten. "Vennootschappen kunnen rendabel worden gemaakt, op voorwaarde dat ze door de bank goed worden begeleid." Al is het nog maar de vraag of dat wel kan: Vermeire heeft immers de indruk dat de kantoorhouders momenteel niet genoeg het vertrouwen van de banken genieten.