Een oranje-blauwe regering met Yves Leterme (CD&V) aan het hoofd. Dat lijkt de logica der dingen te zijn na de verkiezingen van 10 juni, en omdat onze respondenten rationele mensen zijn, sluiten ze zich daarbij aan. Ruim 80 % geeft de voorkeur aan een oranje-blauwe coalitie (CD&V-NVA, Open VLD, MR, CDH) en de beste toekomstige premier is de Vlaamse christendemocraat. Die blijft ten zuiden van de taalgrens op respectvolle afstand van Guy Verhofstadt (Open VLD), maar komt wel in de buurt van Didier Reynders (MR). Kind van de rekening is Louis Michel (MR), die in Wallonië bijna de helft van zijn fans kwijtspeelt.
...

Een oranje-blauwe regering met Yves Leterme (CD&V) aan het hoofd. Dat lijkt de logica der dingen te zijn na de verkiezingen van 10 juni, en omdat onze respondenten rationele mensen zijn, sluiten ze zich daarbij aan. Ruim 80 % geeft de voorkeur aan een oranje-blauwe coalitie (CD&V-NVA, Open VLD, MR, CDH) en de beste toekomstige premier is de Vlaamse christendemocraat. Die blijft ten zuiden van de taalgrens op respectvolle afstand van Guy Verhofstadt (Open VLD), maar komt wel in de buurt van Didier Reynders (MR). Kind van de rekening is Louis Michel (MR), die in Wallonië bijna de helft van zijn fans kwijtspeelt. Welk probleem moet die oranje-blauwe regering dan eerst aanpakken? Tot spijt van degenen die in de verkiezingsuitslag tekenen zien van een Forza Flandria, vindt bijna drie op vier dat de volgende regering eerst de sociaaleconomische problemen moet oplossen. Aan Nederlandstalige kant vindt ruim een derde dat het communautaire vraagstuk voorrang verdient, de Franstaligen die deze mening delen zijn bijna op één hand te tellen. Berouw komt na de zonde. Dat spreekwoord geldt ook voor de respondenten van de CEO-poll. Want net nu Guy Verhofstadt begonnen lijkt aan de epiloog van zijn premierschap, schiet de waardering voor het werk van de paarse regering de hoogte in. Hoewel: alleen bij de Franstaligen zijn er in vergelijking met begin dit jaar iets meer respondenten die Verhofstadt II positief evalueren dan negatief. In Vlaanderen, bij de CEO's en Voka-leden en bij de IAB-leden, blijven er meer die ontevreden zijn. Maar de recordhoogtes die worden genoteerd, brengen voor het eerst sinds de start van deze enquête ook daar de nulgrens in zicht. Wellicht hangt die herwonnen populariteit gedeeltelijk samen met de economische verwachtingen. Die blijven zeer positief, hoewel onze respondenten iets minder optimistisch zijn dan drie maanden geleden. Enige uitzondering is de werkgelegenheid: op dat vlak zijn er nog nooit zoveel respondenten geweest die verwachten binnen drie maanden meer mensen in dienst te hebben dan nu. Extra nuance: de Franstaligen zijn in vergelijking met de peiling van maart ook hoopvoller qua omzet en economische conjunctuur. Zullen we alvast een voorspelling doen? Als de laatste CEO-poll van dit jaar wordt afgenomen op het moment dat u uw energierekening van Electrabel in de bus krijgt, ligt het economische optimisme dadelijk een pak lager. De dochter van het Franse Suez kondigde aan 5 % meer aan te rekenen voor elektriciteit en 13 tot 20 % meer voor aardgas. De nutsgroep riskeert de bal in het gezicht terug te krijgen. Want ruim een derde van onze respondenten overweegt een andere energieleverancier, zowel privé als voor het bedrijf. Anderen doen dit op een van die twee vlakken, wat maakt dat niet eens de helft van zijn klanten (84 % van onze respondenten) Electrabel trouw blijft. Bij de CEO's zijn er zelfs zes op tien die willen uitkijken naar de concurrentie. Bovendien overweegt nagenoeg niemand van degenen die nu een andere leverancier hebben, een overstap. Met een beetje geluk raakt de liberalisering van de energiemarkt dus toch nog van de grond. Luc Huysmans