2002 wordt het jaar van de durvers, de doeners, de pioniers, de trendsetters _ zeg maar de early movers. Bedrijven met een gezonde portie lef, eigenzinnigheid, originaliteit en onafhankelijke visie, gekneed en geboetseerd door marktinzicht, zullen het verschil maken. Zij zullen met de minste veerkracht de grootste (voor)sprong realiseren. Zij zullen in fundamentele onzekerheid opnieuw zekerheid ontdekken en zo een certitude voor andere worden.
...

2002 wordt het jaar van de durvers, de doeners, de pioniers, de trendsetters _ zeg maar de early movers. Bedrijven met een gezonde portie lef, eigenzinnigheid, originaliteit en onafhankelijke visie, gekneed en geboetseerd door marktinzicht, zullen het verschil maken. Zij zullen met de minste veerkracht de grootste (voor)sprong realiseren. Zij zullen in fundamentele onzekerheid opnieuw zekerheid ontdekken en zo een certitude voor andere worden. Consultants, managementgoeroes of academische wijzen uit IESE, Harvard en Insead schreeuwen het ons toe: een recessie is dé katalysator voor het competitieve gebeuren. Bedrijven blijven aan de zijlijn staan, gooien alles dicht, wachten af en zien wat er gebeurt _ "omdat de concurrentie dat ook doet". Maar intussen zoemen binnen de bedrijfsmuren gorzels als werkbijen in hun korf: ze ruimen op, slanken af, slopen en herschikken de raten. Is er één kolonie die de koningin opnieuw laat uitvliegen, dan geeft dit een multiplicatoreffect waarop de andere zullen volgen. "Bij de aanvang van 2001 zullen banken, durfkapitaalfondsen, institutionele investeerders en beleggers even door deze fase van catharsis heen moeten. Zij zullen de beurswereld door een iets minder rooskleurige bril bekijken. Maar al gauw zullen zij beseffen dat hun vrees niet tot doemdenken hoeft te leiden," schreven we in de vorige editie van dit jaarboek. We gingen zelfs nog een stap verder: "De Europese economie staat aan de vooravond van een periode van ongekende groei, terwijl de VS zijn curve zachtjes zal zien afvlakken".Juist, in die glazen bol zijn intussen lelijke barstjes gekomen. Een sluipende recessie en peripetieën zoals de aanslagen van 11 september hebben ons optimistische tijdskader grondig in de war gestuurd. Toch zijn de fundamenten in wezen dezelfde gebleven. De consolidering van het Europese beurslandschap zet zich effectief voort, wat de appetijt van Amerikaanse institutionelen aanscherpt en de Europese bedrijven at the end of the day meer zuurstof zal bieden voor verdere expansie. Zal het geschokte vertrouwen van een aantal bedrijven en beleggers in de beurs verdwijnen? Daarvan gaan we uit. Enkele 'gecamoufleerde' delistings _ zoals recentelijk van Arianne en Glaverbel _ niet te na gesproken, zal het positief gevoel over de beurs als vehikel voor de versterking van het eigen vermogen bovendrijven. Al was het maar omdat een publieke notering voor vele bedrijven een betere toetssteen biedt voor overname of verkoop. Beleggers zullen die tendens volgen. Net zoals onze collega's van The Economist, die het internationale luik van deze Wereld in 2002 neerpenden, verwachten we dat de invoering van de euro de discussie over de Europese integratie fors zal aanwakkeren en de noodzaak van een economisch bestuur in het middelpunt van de belangstelling zal plaatsen. Ook de rol van de nationale overheden _ inclusief de invloed van grotere lidstaten zoals Frankrijk of Duitsland _ zal nog scherper onder de loep worden genomen. In België zal de discussie over het statuut van onze overheidsbedrijven opnieuw oplaaien. In de politieke wandelgangen zal ook stilaan het besef doorsijpelen dat niet de pensioenen, maar wel de ziekteverzekering hét financiële probleem van de toekomst wordt. En de strategische impact van buitenlandse beslissingscentra op onze economie zal door de recessie als een zwaard van Damocles boven werkgeversverenigingen zoals Agoria hangen _ precies omdat de tewerkstelling van hun personeelsleden voor 75 % afhankelijk is van multinationals. We wezen in de vorige editie ook op de "komende conflicthaarden in de Arabische landen". Die dreiging blijft in 2002 hyperreëel, gezien de zeer onstabiele politieke verhoudingen aldaar, het economisch ongenoegen en de migratiedruk op de Europese lidstaten.Wordt 2002 opnieuw een annus horribilis? Ongetwijfeld zullen terroristische groeperingen eens te meer op dramatische wijze toeslaan, maar waarschijnlijk met minder effect. Een verhoogde supra-nationale politionele en juridische samenwerking zal de kans verminderen dat de aanslagen op een georganiseerde en gecoördineerde manier sporen nalaten. Een aantal van de voorspellingen die u in dit jaarboek aantreft, zal verkeerd zijn. Maar misschien hebben ze dan toch op zijn minst tot reflectie aangezet. En wellicht _ zo maken we ons sterk _ zullen andere voorspellingen een aantal spelers op de markt ertoe aanzetten om niet bij de kudde te blijven, maar als eerste het initiatief te nemen. We wensen u veel inspiratie toe.Piet Depuydt - Hoofdredacteur TrendsHoofdredacteur Trends