De straf op misbruik van voorkennis wordt vier keer zwaarder en die van koersmanipulatie twee keer. Een goede zaak?

Waeterinckx: "Er is een algemene tendens om misdrijven strenger aan te pakken. Niet alleen wordt de straf verhoogd, maar ook de strafbaarstelling (de omschrijving van het misdrijf) wordt eenvoudiger en accurater.
...

Waeterinckx: "Er is een algemene tendens om misdrijven strenger aan te pakken. Niet alleen wordt de straf verhoogd, maar ook de strafbaarstelling (de omschrijving van het misdrijf) wordt eenvoudiger en accurater. "Financiële misdrijven zijn soms zeer moeilijk te vervolgen door de zware bewijslast. Zo moet het parket een causaal verband bewijzen tussen de voorkennis en de aan- of verkoop van aandelen. De onderzoeken naar voorkennis bij Ter Beke en LHSP liepen met een sisser af. "Een ander voorbeeld is misbruik van vennootschapsgoederen. Als een bedrijfsleider in België onrechtmatig middelen aan zijn onderneming onttrekt, is hij enkel schuldig als dat een betekenisvol nadeel berokkent aan zijn bedrijf. In Frankrijk bijvoorbeeld moet dat niet worden bewezen." Waeterinckx: "Waarschijnlijk wel. Stilaan overheerst de mening dat het geen zin heeft bepaalde inbreuken voor de strafrechter te brengen, als ze in de praktijk amper vervolgd of bestraft worden. "Er is een tendens om onderzoek naar en beteugeling van financiële misdrijven te structureren via een tweesporensysteem: ofwel bestraft de administratie, ofwel het gerecht. Door die werkwijze krijgt de administratie verregaande bevoegdheden. Soms krijgen ambtenaren van inspectiediensten de bevoegdheid van officier van de gerechtelijke politie, waardoor ze binnen welomschreven perken ook strafrechtelijke onderzoeksbevoegdheden krijgen. Het zou een optie kunnen zijn voor de leden van de FSMA. "Een tweesporensysteem vindt men terug bij inbreuken op sociale wetten, waar het parket kan beslissen om een dossier zelf te behandelen of het door te sturen naar de administratie. Het gerecht buigt zich vooral over de zware inbreuken. De Una Via-wet van 2012 wilde eenzelfde regime instellen voor fiscale zaken, maar trok de logica niet volledig door en werd deels vernietigd door het Grondwettelijk Hof. Waeterinckx: "Het past in die filosofie. Vorig jaar heeft het Grondwettelijk Hof echter het wetsartikel op de verruimde minnelijke schikking deels vernietigd. Het gevolg is dat sommige parketten geen onderhandelingen over een dading meer willen voeren en andere wel, maar het resultaat laten aftoetsen door een rechter."