Als de beleidsmakers een duidelijke marsrichting geven, volgen de bedrijven en de beleggers. De Europese Unie heeft duidelijk gemaakt dat onze economie groener moet. Vorige vrijdag beslisten de EU-leiders dat de uitstoot met 55 procent moet dalen tegen 2030, vergeleken met 1990. De unie wil CO2-neutraal zijn tegen 2050. Alle lidstaten moeten extra inspanningen doen, om tijdig op de eindbestemming te raken.

De Europese beleidsmakers gebruiken de wortel en de stok, regelgeving én gerichte investeringen, om bedrijven en beleggers in de juiste richting te drijven. Sommigen lopen willens nillens in de juiste richting, anderen lopen enthousiast voorop.

Voor bedrijven die komen met duurzame oplossingen die te commercialiseren zijn, wordt de geldkraan opengedraaid. Voor vervuilende en controversiële bedrijven wordt het alleen maar moeilijker om financiering te vinden. Beleggers stellen vragen, roepen bedrijven op slechte praktijken te veranderen en laten hardleerse bedrijven links liggen. Het is een sneeuwbal die aan het rollen is gebracht en alles op zijn weg meesleurt.

Groen licht aan eind van de tunnel.

Europa staat gelukkig niet alleen, want Europese bedrijven dreigen minder competitief te worden als ze een hogere prijs dan de buitenlandse concurrentie moeten betalen voor hun vervuilende activiteiten. Ook Japan ambieert tegen 2060 CO2-neutraal te zijn. China engageerde zich om de uitstoot tegen 2060 richting nul te dringen. In de Verenigde Staten is het wachten tot de nieuwe president de eed heeft afgelegd. Joe Biden beloofde tijdens de verkiezingscampagne tegen 2050 een 100 procent schone economie en netto nul CO2-emissie. De weg is lang, maar de groene richtingsaanwijzers zijn stevig neergepoot.

Als de beleidsmakers een duidelijke marsrichting geven, volgen de bedrijven en de beleggers. De Europese Unie heeft duidelijk gemaakt dat onze economie groener moet. Vorige vrijdag beslisten de EU-leiders dat de uitstoot met 55 procent moet dalen tegen 2030, vergeleken met 1990. De unie wil CO2-neutraal zijn tegen 2050. Alle lidstaten moeten extra inspanningen doen, om tijdig op de eindbestemming te raken. De Europese beleidsmakers gebruiken de wortel en de stok, regelgeving én gerichte investeringen, om bedrijven en beleggers in de juiste richting te drijven. Sommigen lopen willens nillens in de juiste richting, anderen lopen enthousiast voorop. Voor bedrijven die komen met duurzame oplossingen die te commercialiseren zijn, wordt de geldkraan opengedraaid. Voor vervuilende en controversiële bedrijven wordt het alleen maar moeilijker om financiering te vinden. Beleggers stellen vragen, roepen bedrijven op slechte praktijken te veranderen en laten hardleerse bedrijven links liggen. Het is een sneeuwbal die aan het rollen is gebracht en alles op zijn weg meesleurt. Europa staat gelukkig niet alleen, want Europese bedrijven dreigen minder competitief te worden als ze een hogere prijs dan de buitenlandse concurrentie moeten betalen voor hun vervuilende activiteiten. Ook Japan ambieert tegen 2060 CO2-neutraal te zijn. China engageerde zich om de uitstoot tegen 2060 richting nul te dringen. In de Verenigde Staten is het wachten tot de nieuwe president de eed heeft afgelegd. Joe Biden beloofde tijdens de verkiezingscampagne tegen 2050 een 100 procent schone economie en netto nul CO2-emissie. De weg is lang, maar de groene richtingsaanwijzers zijn stevig neergepoot.