Stop met de nutteloze discussies over economie versus volksgezondheid. Had de regering de lockdown niet afgeroepen, dan had het coronavirus het in haar plaats gedaan. Besmettingsangst zou mensen weggehouden hebben uit winkels en restaurants. Bedrijven zouden ontregeld geraakt zijn door personeelsgebrek. Psychologie kan veel economische ravage aanrichten, wat op zich al aantoont dat er vandaag helemaal geen dilemma speelt: geld rolt niet als mensen zich niet goed voelen, fysiek én mentaal.

De winnaars van het post-coronatijdperk worden nu gemaakt.

De lockdown is er nu, en ze heeft ongetwijfeld veel mensenlevens gespaard. Maar nu de epidemie stilaan wegebt, weegt de lockdown zwaarder, economisch en menselijk. Als dit nog lang duurt, organiseren we een grotere ontwrichting dan het virus had gekund. De baten van lockdown - de uitgespaarde levens - zijn bijna geoogst. Het wordt tijd om te kijken naar de kosten: faillissementen, werkloosheid, inkomensverlies, en de knagende onzekerheid die mensen ziek maakt. Een Britse studie legde het verband tussen werkloosheid en chronische ziektes. Als het Britse jobverlies straks even groot wordt als na de crisis van 2008, zal het aantal chronisch zieken in het Verenigd Koninkrijk stijgen met 900.000. Het coronavirus maakt doden, maar een georganiseerde recessie ook.

De lockdown nadert het punt waar de kosten boven de baten uitstijgen. Voor de schade onherstelbaar wordt, moet de economie weer open. Dat is mogelijk zonder nieuwe besmettingsgolven, althans voor landen die het nieuwe spel snel in de vingers krijgen, zoals een slim raderwerk van testen en opsporingsapps, vlotte informatiedoorstroming en een efficiënt overleg. Coronabestendigheid wordt het nieuwe competitieve voordeel. België zal bij de les moeten zijn, ondanks zichzelf. Het post-coronatijdperk wordt nu gewonnen of verloren.

Stop met de nutteloze discussies over economie versus volksgezondheid. Had de regering de lockdown niet afgeroepen, dan had het coronavirus het in haar plaats gedaan. Besmettingsangst zou mensen weggehouden hebben uit winkels en restaurants. Bedrijven zouden ontregeld geraakt zijn door personeelsgebrek. Psychologie kan veel economische ravage aanrichten, wat op zich al aantoont dat er vandaag helemaal geen dilemma speelt: geld rolt niet als mensen zich niet goed voelen, fysiek én mentaal.De lockdown is er nu, en ze heeft ongetwijfeld veel mensenlevens gespaard. Maar nu de epidemie stilaan wegebt, weegt de lockdown zwaarder, economisch en menselijk. Als dit nog lang duurt, organiseren we een grotere ontwrichting dan het virus had gekund. De baten van lockdown - de uitgespaarde levens - zijn bijna geoogst. Het wordt tijd om te kijken naar de kosten: faillissementen, werkloosheid, inkomensverlies, en de knagende onzekerheid die mensen ziek maakt. Een Britse studie legde het verband tussen werkloosheid en chronische ziektes. Als het Britse jobverlies straks even groot wordt als na de crisis van 2008, zal het aantal chronisch zieken in het Verenigd Koninkrijk stijgen met 900.000. Het coronavirus maakt doden, maar een georganiseerde recessie ook.De lockdown nadert het punt waar de kosten boven de baten uitstijgen. Voor de schade onherstelbaar wordt, moet de economie weer open. Dat is mogelijk zonder nieuwe besmettingsgolven, althans voor landen die het nieuwe spel snel in de vingers krijgen, zoals een slim raderwerk van testen en opsporingsapps, vlotte informatiedoorstroming en een efficiënt overleg. Coronabestendigheid wordt het nieuwe competitieve voordeel. België zal bij de les moeten zijn, ondanks zichzelf. Het post-coronatijdperk wordt nu gewonnen of verloren.