Zou er nog iemand bestaan die géén reden heeft om misnoegd te zijn over het coronabeleid? Ik maak me steeds meer zorgen over de maatschappelijke en economische kosten. Zorgverleners zitten voor de vierde keer in het moeras en vallen steeds vaker uit. Ze hekelen het coronabeleid van de afgelopen maanden. Op de achtergrond smeult de verplichte vaccinatie in hun sector. Leraren krijgen geen voorrang bij de derde prik, terwijl het virus letterlijk voor hun neus zit. Ook zij vallen massaal uit en begrijpen die beslissing niet. Ouders halen de schouders op, want houd corona deze winter maar eens buiten als je kinderen hebt. Niet-gevaccineerden voelen zich sowieso onbegrepen, geviseerd of gepest. Jongeren zien hun tweede jeugdige levensjaar beknot. Wie in de horeca, het toerisme, de evenementen- of de culturele s...

Zou er nog iemand bestaan die géén reden heeft om misnoegd te zijn over het coronabeleid? Ik maak me steeds meer zorgen over de maatschappelijke en economische kosten. Zorgverleners zitten voor de vierde keer in het moeras en vallen steeds vaker uit. Ze hekelen het coronabeleid van de afgelopen maanden. Op de achtergrond smeult de verplichte vaccinatie in hun sector. Leraren krijgen geen voorrang bij de derde prik, terwijl het virus letterlijk voor hun neus zit. Ook zij vallen massaal uit en begrijpen die beslissing niet. Ouders halen de schouders op, want houd corona deze winter maar eens buiten als je kinderen hebt. Niet-gevaccineerden voelen zich sowieso onbegrepen, geviseerd of gepest. Jongeren zien hun tweede jeugdige levensjaar beknot. Wie in de horeca, het toerisme, de evenementen- of de culturele sector zijn geld verdient, krijg je ook niet gauw opgemonterd. De lol is eraf. De maatschappelijke kostprijs loopt almaar hoger op. Behalve op de recente 'antivaxersbetoging', ook wel de 'Dries Van Langenhove-betoging' genoemd, hoor je niet veel van de extreme partijen. De rest van de samenleving ruziet wel in hun plaats. Laten we ons ook niet verkijken op de economische prijs. In Trends van deze week leest u een analyse van de gevolgen van de vierde golf op de groei. De huidige maatregelen zullen weinig impact hebben. Bij elke golf hebben we immers bijgeleerd. Het grootste aandachtspunt is het consumentenvertrouwen. Dat algemene gevoel van onbehagen, gecombineerd met aanhoudende bevoorradingsmoeilijkheden en een inflatie boven 5 procent, doet daar geen goed aan. Roaring twenties zien er anders uit. Mensen kunnen veel hebben. Zolang ze maar weten waar de trein naartoe gaat. Als we de komende vijf jaar blijven sukkelen met corona, zeg dat dan. En leg ook uit hoe we daarmee zullen omgaan. Elk halfjaar een prik? Massaal beleid voor ventilatie? Extra geld voor antivirale middelen? Blijvende veiligheidsmaatregelen tijdens evenementen, met de garantie dat ze doorgaan? Vertel wat we daar nu over weten. De mensen begrijpen zelfs dat onze kennis nog zal veranderen. In Trends van deze week vraagt Lieven Boeve, de baas van het katholiek onderwijsnet, een coherent beleid dat zijn leerkrachten begrijpen. Dat geldt voor ons allemaal. Een populaire krant toonde onlangs op de voorpagina alle opeenvolgende persconferenties met versoepelingen en verstrengingen sinds maart 2020. Het was een ontluisterende collage. De politiek blust nu al bijna twee jaar uitslaande branden. Dat is niet goed genoeg. De media kijken beter ook eens in de spiegel. 'Nieuwe variant kan totaal nieuwe pandemie veroorzaken', lees je nu. Dat kan, ja. Alleen weten we er nog niks over. We moeten minstens veertien dagen geduld oefenen. Het heeft geen zin mensen op te zwepen voor wat extra clicks. Sommige journalisten beginnen zich stilaan vragen te stellen bij de rol van onze media in de pandemie. "Je kunt niet vrolijk vieren bij versoepelingen om een paar weken later heftig te vloeken als het weer eens misgaat", schreef een gewaardeerde collega enkele dagen geleden. Misschien moeten we wat minder en wat beter over corona berichten. Minder paniek en geruzie. Meer perspectief voor de lange termijn. Onderschat ten slotte nooit de combinatie met andere, even ingrijpende dossiers waar veel onzekerheid in schuilt. We leven in uitdagende, boeiende tijden, maar er komt wel veel tegelijk op het bord van mensen die al murw zijn door de aanslepende pandemie. Die nieuwe elektrische auto straks en de onzekerheid over de restwaarde van de huidige diesel. Kerncentrales, gascentrales en de angst voor hoge energiefacturen of bevoorradingsproblemen. Betaalbare pensioenen. De rekening in de supermarkt die elke week lijkt te stijgen. Het antwoord? Een coherent beleid. Een strak plan. Vertrouwen. Hoe onzekerder de tijden, hoe meer we dat nodig hebben.