Naar slechte gewoonte verteert de Belgische economie de gestegen prijzen van aardolie, aardgas en andere essentiële grondstoffen slecht. Vooral de stijgende energieprijzen liggen zwaar op de maag. De hogere invoerkosten zijn als een buitenlandse belasting die onze koopkracht afremt, op een ogenblik dat de coronacrisis het nationale inkomen geen deugd heeft gedaan.

Daar stopt de ellende niet, want naast de koopkracht krijgt ook onze concurrentiekracht een tik. Door de aanzienlijke energie-intensiteit van de Belgische economie stuwen de hogere energiekosten de Belgische inflatie hoger dan in de buurlanden. En met hogere prijzen win je moeilijk de concurrentieslag met de handelspartners.

Niemand lijkt nog wakker te liggen van onze concurrentiekracht of de overheidsfinanciën.

De jongste inflatiecijfers zijn alarmerend. In augustus steeg de inflatie in België tot 4,7 procent, tegenover 3 procent in het eurogebied.

Vooral een aanhoudend hoge aardgasprijs kan de Belgische economie de volgende maanden een stevige dreun verkopen. In de jaren zeventig ging België de energiecrisis te lijf met een verkeerd beleid. De overheid strooide met geld, maar vergat de economische fundamenten. Het resultaat: een galopperende inflatie, een kaduke concurrentiepositie en ontspoorde overheidsfinanciën. Begin jaren tachtig was België de zieke man van Europa.

Het herstel heeft decennia gevergd. Onze hoge overheidsschuld en lage werkgelegenheid dragen er nog de sporen van. We zitten bijlange niet in het economische moeras van de jaren zeventig, maar niemand lijkt nog wakker te liggen van onze concurrentiekracht of de overheidsfinanciën. De regering-De Croo gooit met geld, maar durft de fundamenten niet te versterken. De coronacrisis vergde speciale maatregelen. Maar nu is er stilaan een ander beleid nodig om de patiënt gezond te houden.

Naar slechte gewoonte verteert de Belgische economie de gestegen prijzen van aardolie, aardgas en andere essentiële grondstoffen slecht. Vooral de stijgende energieprijzen liggen zwaar op de maag. De hogere invoerkosten zijn als een buitenlandse belasting die onze koopkracht afremt, op een ogenblik dat de coronacrisis het nationale inkomen geen deugd heeft gedaan. Daar stopt de ellende niet, want naast de koopkracht krijgt ook onze concurrentiekracht een tik. Door de aanzienlijke energie-intensiteit van de Belgische economie stuwen de hogere energiekosten de Belgische inflatie hoger dan in de buurlanden. En met hogere prijzen win je moeilijk de concurrentieslag met de handelspartners.De jongste inflatiecijfers zijn alarmerend. In augustus steeg de inflatie in België tot 4,7 procent, tegenover 3 procent in het eurogebied.Vooral een aanhoudend hoge aardgasprijs kan de Belgische economie de volgende maanden een stevige dreun verkopen. In de jaren zeventig ging België de energiecrisis te lijf met een verkeerd beleid. De overheid strooide met geld, maar vergat de economische fundamenten. Het resultaat: een galopperende inflatie, een kaduke concurrentiepositie en ontspoorde overheidsfinanciën. Begin jaren tachtig was België de zieke man van Europa. Het herstel heeft decennia gevergd. Onze hoge overheidsschuld en lage werkgelegenheid dragen er nog de sporen van. We zitten bijlange niet in het economische moeras van de jaren zeventig, maar niemand lijkt nog wakker te liggen van onze concurrentiekracht of de overheidsfinanciën. De regering-De Croo gooit met geld, maar durft de fundamenten niet te versterken. De coronacrisis vergde speciale maatregelen. Maar nu is er stilaan een ander beleid nodig om de patiënt gezond te houden.