Twitter gonst weer even van de haat tussen de theaterkliek die gelooft in de kracht van creatieve vakken op school en de exclusieve clan die wiskunde en wetenschappen heilig verklaart. Stop met bekvechten. In geen enkel vak zou de lat te laag mogen liggen. Helaas gaan de PISA-scores van Vlaamse jongeren achteruit voor zowel rekenen als taal.

Niet iedereen houdt op zijn veertiende van abstracte spelletjes algebra. En niet elke tiener zwelgt in hermetische poëzie. En dat is maar goed ook. Elk vak heeft zijn merites, alleen lijkt in leraarskamers de slinger door te slaan in het voordeel van de wetenschappelijke vakken. Met reden, vinden de voorstanders, terwijl ze artistieke vakken bagatelliseren tot bezigheidstherapie en taallessen degraderen tot praatuurtjes.

Kunst verdient ook haar plaats in het onderwijs.

Aan iedereen die alles wat niet als alfawetenschap wordt bestempeld, hooghartig afdoet als onbelangrijk: u vergist zich. Het is onzinnig om het slagen voor Frans voor 70 procent van het dagelijks werk te laten afhangen en de examens voor 30 procent te laten meetellen, terwijl dat voor wiskunde of fysica net andersom is. Daarin zit een ongeoorloofd waardeoordeel. Hoe vaak berekent u nog een integraal? En wanneer moest u nog eens een professioneel gesprek in het Frans voeren?

Ook de creatieve vakken hebben een plaats op de schoolbanken. In 2013 beschreef de OESO de waarde van kunst in het onderwijs. Dat rapport stelt dat zulke vakken naast intrinsieke bestaansredenen ook een positieve impact hebben op niet-kunstgebonden vaardigheden.

Laat dit een pleidooi zijn om iedereen te laten uitblinken in de zaken waar hij goed in is. Dat is beter dan mensen af te serveren als ze niet goed zijn in de zaken die momenteel goed in de markt liggen.

Twitter gonst weer even van de haat tussen de theaterkliek die gelooft in de kracht van creatieve vakken op school en de exclusieve clan die wiskunde en wetenschappen heilig verklaart. Stop met bekvechten. In geen enkel vak zou de lat te laag mogen liggen. Helaas gaan de PISA-scores van Vlaamse jongeren achteruit voor zowel rekenen als taal. Niet iedereen houdt op zijn veertiende van abstracte spelletjes algebra. En niet elke tiener zwelgt in hermetische poëzie. En dat is maar goed ook. Elk vak heeft zijn merites, alleen lijkt in leraarskamers de slinger door te slaan in het voordeel van de wetenschappelijke vakken. Met reden, vinden de voorstanders, terwijl ze artistieke vakken bagatelliseren tot bezigheidstherapie en taallessen degraderen tot praatuurtjes. Aan iedereen die alles wat niet als alfawetenschap wordt bestempeld, hooghartig afdoet als onbelangrijk: u vergist zich. Het is onzinnig om het slagen voor Frans voor 70 procent van het dagelijks werk te laten afhangen en de examens voor 30 procent te laten meetellen, terwijl dat voor wiskunde of fysica net andersom is. Daarin zit een ongeoorloofd waardeoordeel. Hoe vaak berekent u nog een integraal? En wanneer moest u nog eens een professioneel gesprek in het Frans voeren? Ook de creatieve vakken hebben een plaats op de schoolbanken. In 2013 beschreef de OESO de waarde van kunst in het onderwijs. Dat rapport stelt dat zulke vakken naast intrinsieke bestaansredenen ook een positieve impact hebben op niet-kunstgebonden vaardigheden. Laat dit een pleidooi zijn om iedereen te laten uitblinken in de zaken waar hij goed in is. Dat is beter dan mensen af te serveren als ze niet goed zijn in de zaken die momenteel goed in de markt liggen.