Trends verzamelt, naar aanleiding van de klimaatconferentie COP26 in Glasgow, de uitdagingen waar wij voor staan om ons klimaat en dus ook onze toekomst te vrijwaren. Voor welke uitdagingen staan we? Kunnen we dit alles betalen? Hoe krijgen we het snelst resultaat en vooral hoe krijgen we iedereen gemotiveerd?

De omslag naar "net zero", de nuluitstoot van CO2, is haalbaar tegen 2050. Maar alleen als we drastisch versnellen met de installatie van zonnepanelen en windmolens. En alleen als we zo veel mogelijk elektrificeren, zoals elektrisch rijden en gebouwen verwarmen. Dat blijkt uit een nieuwe berekening van hoogspanningsnetbeheerder Elia. Energie-onafhankelijk wordt België nooit. Ons land zal altijd groene energie moeten importeren, uit bijvoorbeeld Scandinavië of Zuid-Europa.

Het is nog mogelijk om de opwarming van de aarde te beperken 2 graden Celsius, zonder de economie te ontwrichten. Dat kan door een juiste prijs op koolstof te plakken. De klimaatconferentie van Glasgow (COP26) geeft daartoe een aanzet.

'COP26 maakt voor het eerst een opening naar een wereldwijd systeem van verhandelbare emissierechten, zoals we dat in Europa al kennen.' Dat zegt Trends-hoofdredacteur Wim Verhoeven.

Op de laatste dag van de klimaattop in Glasgow wordt koortsachtig onderhandeld. Officieel moet de slottekst er om 19 uur Belgische tijd zijn, maar zowat iedereen gaat er nu al van uit dat het later wordt en dat er vanavond nog geen akkoord zal zijn. Wat zijn de struikelblokken?

De wereld zoals we die kennen, is aan het verdwijnen. Het is beter dat te beseffen dan de valse hoop te koesteren dat we kunnen vasthouden wat er is, stelt de Nederlandse filosofe Lisa Doeland. Dat betekent niet dat we moeten vervallen in fatalisme, want het doet er wel toe wat we doen.

'De ontgroei-agenda zit vol mythes en is al even funest voor de planeet als voor de mens. De weg naar duurzaamheid ligt uiteindelijk in nog meer technologische innovatie, sneller, breder en dieper', stelt professor Marc De Vos.

Terwijl er op de klimaattop in Glasgow voorlopig slechts matige engagementen worden aangegaan om de emissies versneld te reduceren, liggen sommige oplossingen gewoon voor de hand. Landbouw heeft wereldwijd een bijzonder grote impact op het klimaat maar door de intensieve aanpak verschaalt de grond tot een onvruchtbare zandbak. Om dat een halt toe te roepen, moeten we durven praten over een radicale omschakeling. Wat houdt dat in? En is dit haalbaar om de groeiende wereldbevolking op termijn te voeden? Louis De Jaeger is landschapsarchitect en auteur van het boek 'We Eten Ons Dood'. Bij benoemt niet enkel het probleem maar biedt ook oplossingen.

De gouverneur van de Griekse centrale bank vraagt dat de wereldleiders kordate maatregelen nemen op de klimaattop in Glasgow. Want de gevolgen van de klimaatverandering dreigen de potentiële economische groei van zijn land aan te tasten. Griekenland krijgt steeds vaker af te rekenen met hittegolven, bosbranden en watersnood. En dan is er nog de nachmerrie van de stijgende zeespiegel...