Minister van Sociale Zaken Frank Vandenbroucke (Vooruit) heeft via een koninklijk besluit alle afstuderende artsen een erkenningsnummer van het Riziv toegekend. Dat hebben ze nodig om hun vak te kunnen uitoefenen.

Artsen blijven de best gesubsidieerde beroepsgroep in dit land. Een paar decennia geleden leek het een goed idee het aantal artsen te beperken om overconsumptie in de gezondheidszorg aan te pakken. Er kwam een toelatingsproef en de federale regering zet een limiet op het aantal te verdelen Riziv-nummers. De toelatingsproef werd in het Franstalig hoger onderwijs snel afgevoerd, maar niet in Vlaanderen. Bij de Franstaligen wordt het aantal erkende artsen al jarenlang overschreden.

Kijk objectief naar de artsenquota.

Voor separatisten en confederalisten is dat dossier een goudmijn. Vlaamse scholieren staan in het nadeel als ze geneeskunde willen studeren, terwijl ze later via de belastingen wel mee moeten opdraaien voor het inkomen van alle afstuderende artsen.

Toch is het onverstandig enkel vanuit een communautaire logica naar de artsenquota te kijken. Er zijn in sommige disciplines, bijvoorbeeld huisartsengeneeskunde, te weinig artsen. In andere disciplines, zoals anesthesie, studeren er ook in Vlaanderen te veel artsen af, terwijl de verdeling van de quota over de specialisaties een regionale bevoegdheid is.

Als het huidige systeem van toelatingsproeven en quota niet werkt, is afschaffen of hervormen de logische weg. Dat Vandenbroucke de politieke patstelling probeert te evacueren naar een interfederale werkgroep die de nood aan artsen per gemeenschap wil objectiveren, verdient daarom een kans. Tenminste als het echt de bedoeling is de verdeling van Riziv-nummers objectiever te benaderen.

Minister van Sociale Zaken Frank Vandenbroucke (Vooruit) heeft via een koninklijk besluit alle afstuderende artsen een erkenningsnummer van het Riziv toegekend. Dat hebben ze nodig om hun vak te kunnen uitoefenen. Artsen blijven de best gesubsidieerde beroepsgroep in dit land. Een paar decennia geleden leek het een goed idee het aantal artsen te beperken om overconsumptie in de gezondheidszorg aan te pakken. Er kwam een toelatingsproef en de federale regering zet een limiet op het aantal te verdelen Riziv-nummers. De toelatingsproef werd in het Franstalig hoger onderwijs snel afgevoerd, maar niet in Vlaanderen. Bij de Franstaligen wordt het aantal erkende artsen al jarenlang overschreden. Voor separatisten en confederalisten is dat dossier een goudmijn. Vlaamse scholieren staan in het nadeel als ze geneeskunde willen studeren, terwijl ze later via de belastingen wel mee moeten opdraaien voor het inkomen van alle afstuderende artsen. Toch is het onverstandig enkel vanuit een communautaire logica naar de artsenquota te kijken. Er zijn in sommige disciplines, bijvoorbeeld huisartsengeneeskunde, te weinig artsen. In andere disciplines, zoals anesthesie, studeren er ook in Vlaanderen te veel artsen af, terwijl de verdeling van de quota over de specialisaties een regionale bevoegdheid is. Als het huidige systeem van toelatingsproeven en quota niet werkt, is afschaffen of hervormen de logische weg. Dat Vandenbroucke de politieke patstelling probeert te evacueren naar een interfederale werkgroep die de nood aan artsen per gemeenschap wil objectiveren, verdient daarom een kans. Tenminste als het echt de bedoeling is de verdeling van Riziv-nummers objectiever te benaderen.