De nucleaire veiligheidswaakhond FANC gaf vandaag groen licht voor een heropstart van de scheurtjescentrales. Dat is goed nieuws voor de bevoorradingszekerheid. Zowel Doel 3 als Tihange 2 is met zijn productiecapaciteit van 1006 MW dubbel zo groot als Doel 1 en 2 (elk 433 MW). Het risico op een gecontroleerde afschakeling van de elektriciteit, de zogeheten brown-out, is daarmee geminimaliseerd.

Toch lijkt de regering zinnens ook de levensduur van de oudste twee kerncentrales te verlengen. Dat komt neer op het afsluiten van een peperdure verzekering voor een vrij beperkt risico. Het zou goed zijn de mogelijke economische schade door een brown-out te vergelijken met de kostprijs van een verlenging.

'Doel 1 en 2 kunnen dicht'

Bovendien kan de sluiting van Doel 1 en 2 een duidelijk signaal zijn aan investeerders dat het deze keer wél menens is met de nucleaire uitstap.

Blijven de oudste twee centrales toch open, dan moet in de periode 2022-2025 zowat de helft van onze stroomproductie worden vervangen. Dat grenst aan het onmogelijke, want dan moeten de plannen voor die vervangingsinvesteringen ongeveer nu op tafel liggen. Er zijn er enkele, maar veel te weinig, en geen enkel waarover een fiat is gegeven.

En dus zal de regering in 2025 opnieuw minstens een gedeeltelijke levensduurverlenging moeten toestaan. Het resultaat van die struisvogelpolitiek zal uiteindelijk zijn dat het stroomproductiepark hopeloos verouderd geraakt. Vallen enkele van die overjaarse centrales uit, dan krijgen we toch de brown-out die deze regering krampachtig probeert te vermijden.