Dat de extreemlinkse PVDA toetreedt tot het gemeentebestuur van Zelzate veroorzaakt commotie. N-VA vindt het niet kunnen dat er gemakkelijker wordt samengewerkt met de extremisten aan de linkerkant dan met die aan de rechterzijde. Ook Open VLD en CD&V hadden bezwaren tegen de lokale coalitie van socialisten en neocommunisten. "Extreemlinks en extreemrechts zijn elkaars s...

Dat de extreemlinkse PVDA toetreedt tot het gemeentebestuur van Zelzate veroorzaakt commotie. N-VA vindt het niet kunnen dat er gemakkelijker wordt samengewerkt met de extremisten aan de linkerkant dan met die aan de rechterzijde. Ook Open VLD en CD&V hadden bezwaren tegen de lokale coalitie van socialisten en neocommunisten. "Extreemlinks en extreemrechts zijn elkaars spiegelbeelden", zei Open VLD-voorzitter Gwendolyn Rutten. Bij de politici overheerste de morele verontwaardiging, maar er werd weinig gesproken over de economische impact van de deelname van de PVDA aan het lokale bestuur. Alle details zijn niet bekend, maar blijkbaar worden grote bedrijven in Zelzate extra belast. Concreet wordt de staalfabriek ArcelorMittal geviseerd. Meteen komen we tot wat de kern van de discussie over de bestuursdeelname van extreemlinks zou moeten zijn: de PVDA betekent vooral een hoop meer belastingen en meer uitgaven. Een uitgelekt document over de mislukte onderhandelingen tussen PTB/PVDA en de PS in Molenbeek was veelzeggend: de neocommunisten wilden de belastingen op winkeloppervlaktes tot op een absurd niveau optrekken. In Charleroi - ook daar draaiden de coalitiegesprekken met de PS op niets uit - wilde de PTB projectontwikkelaars verplichten minstens 30 procent van nieuwe bouwpanden vrij te maken voor sociale woningen. "Anders bezetten we de bouwwerf gewoon." En de gemeenten waar de PTB/PVDA tot een coalitie zou toetreden, moesten hun begroting met opzet doen ontsporen, om zo de hogere overheden onder druk te zetten. Kortom, het is een cocktail die altijd en overal garant staat voor economische achteruitgang. Die nefaste impact van de extreemlinkse partij is in 2018 belangrijker dan de vraag hoeveel leden in het geniep nog heimwee hebben naar Stalin, Mao, Pol Pot en andere massamoordenaars.