De wereldwijde productieketen is een machtige machine, maar de voorbije maanden is zand in het radarwerk gekropen. De tijdelijke blokkade van het Suezkanaal was de kers op de taart van de sputterende mondiale productieketen. Heel wat bedrijven zullen hun aanvoerketen tegen het licht moeten houden. Zijn we niet te afhankelijk van de import van grondstoffen en componenten uit verre streken? Houden we niet te weinig voorraden aan?

Niet alleen de bedrijfsleiders, ook de beleidsmakers moeten zich afvragen of we niet naïef geweest zijn door Europa zo afhankelijk te maken van verre leveranciers. Voor speelgoed of T-shirts maakt dat niet veel uit, maar voor strategische grondstoffen en componenten, zoals vaccins, halfgeleiders en staal, zijn we soms hopeloos afhankelijk van de invoer uit regio's met soms andere geopolitieke belangen.

De EU is te naïef geweest.

Dat betekent niet dat we het kind met het badwater moeten weggooien. De globalisering van de economie heeft voor een pak welvaart gezorgd, niet het minst bij ons. Een open economie als de Belgische leeft van open grenzen en een bloeiende wereldhandel. De machinerie toont tijdens deze pandemie ook veerkracht. Goederen blijven de weg naar uw voordeur vinden.

Toch kan het geen kwaad voor strategische goederen een minimum aan productie binnen de EU-grenzen op te bouwen. Dat kost geld, maar als de productieketen hapert of als de geopolitieke spanningen oplopen, zijn de baten groot. Daar zijn geen ingewikkelde plannen voor nodig. Zorg voor een voldoende interessant klimaat om te investeren in een maakindustrie die competitief is met de rest van de wereld. Vertrouwen in de globalisering is goed, een beetje extra controle is beter.

De wereldwijde productieketen is een machtige machine, maar de voorbije maanden is zand in het radarwerk gekropen. De tijdelijke blokkade van het Suezkanaal was de kers op de taart van de sputterende mondiale productieketen. Heel wat bedrijven zullen hun aanvoerketen tegen het licht moeten houden. Zijn we niet te afhankelijk van de import van grondstoffen en componenten uit verre streken? Houden we niet te weinig voorraden aan?Niet alleen de bedrijfsleiders, ook de beleidsmakers moeten zich afvragen of we niet naïef geweest zijn door Europa zo afhankelijk te maken van verre leveranciers. Voor speelgoed of T-shirts maakt dat niet veel uit, maar voor strategische grondstoffen en componenten, zoals vaccins, halfgeleiders en staal, zijn we soms hopeloos afhankelijk van de invoer uit regio's met soms andere geopolitieke belangen.Dat betekent niet dat we het kind met het badwater moeten weggooien. De globalisering van de economie heeft voor een pak welvaart gezorgd, niet het minst bij ons. Een open economie als de Belgische leeft van open grenzen en een bloeiende wereldhandel. De machinerie toont tijdens deze pandemie ook veerkracht. Goederen blijven de weg naar uw voordeur vinden. Toch kan het geen kwaad voor strategische goederen een minimum aan productie binnen de EU-grenzen op te bouwen. Dat kost geld, maar als de productieketen hapert of als de geopolitieke spanningen oplopen, zijn de baten groot. Daar zijn geen ingewikkelde plannen voor nodig. Zorg voor een voldoende interessant klimaat om te investeren in een maakindustrie die competitief is met de rest van de wereld. Vertrouwen in de globalisering is goed, een beetje extra controle is beter.