"Ondertussen doe ik het al vijf jaar niet meer, maar lange tijd verkocht ik op zaterdagnamiddag vaak mee in de winkels van Schoenen Torfs. Dat was serieus werken. Als je het zo bekijkt, is wat ik vandaag doe op zaterdagnamiddag veel minder zwaar. Hoewel ik op dat moment ook nu nog drie tot vier winkels bezoek, om de vinger aan de pols te houden. Is dat werken? Een beetje, maar je zit niet aan je bureau, dus valt het eigenlijk wel mee.
...

"Ondertussen doe ik het al vijf jaar niet meer, maar lange tijd verkocht ik op zaterdagnamiddag vaak mee in de winkels van Schoenen Torfs. Dat was serieus werken. Als je het zo bekijkt, is wat ik vandaag doe op zaterdagnamiddag veel minder zwaar. Hoewel ik op dat moment ook nu nog drie tot vier winkels bezoek, om de vinger aan de pols te houden. Is dat werken? Een beetje, maar je zit niet aan je bureau, dus valt het eigenlijk wel mee. "Ik spreek trouwens niet graag over een work-lifebalance. Dan lijkt het bijna alsof je op een apothekersweegschaal moet afmeten dat je werk en je leven elk 50 procent van je aandacht krijgen. Dan zou de werktijd op zaterdagnamiddag ervoor zorgen dat je uit balans bent. Bovendien doet het woord work-lifebalance vermoeden dat werken niet leven is. Dat vind ik heel erg. Werken kan toch ook fijn zijn, iets waardoor je jezelf kan ontwikkelen? "Daarom spreek ik liever over work-life-integratie. Het thema om je privéleven te integreren in je professionele leven is bij Schoenen Torfs heel erg aan de orde. Wij kunnen niet garanderen dat onze medewerkers niet moeten werken op zaterdag of zondag. Dat proberen we op te vangen door de werknemers veel autonomie te geven om daarover onderlinge afspraken te maken. Sommige mensen vinden het bijvoorbeeld niet erg op zondag te werken, want dan betalen we hen 250 procent." "Al gebeurt het dat we mensen tegen zichzelf moeten beschermen. Ik zou de waarheid oneer aandoen als ik zou zeggen dat bij Schoenen Torfs nooit iemand een burn-out heeft. Het zijn vaak de meest getalenteerde en vooral geëngageerde mensen die over hun grenzen gaan. Daarom maken we onze medewerkers er tegenwoordig bewust van dat ze ook grenzen moeten trekken. "Zelf kan ik dat al langer. Toen de kinderen nog klein waren, heb ik er bijvoorbeeld altijd over gewaakt 's avonds thuis te zijn om zeven uur, zodat ik hen mee in bad en in bed kon stoppen. Avondvergaderingen nam ik toen niet aan. Mijn vrouw werkte als tandarts wel regelmatig 's avonds, dus stond ik er op die momenten thuis alleen voor. Ik ben blij dat ik die keuze heb gemaakt. Toen de kinderen wat groter waren, ben ik wel weer harder gaan werken. Dat kon ook omdat ik een goede slaper ben. Goed kunnen recupereren, dat is de basis. Noem het een cadeau dat ik van het leven kreeg." "Op zaterdagochtend ga ik samen met mijn vrouw joggen. Dan ben ik meteen wakker. Bewegen helpt me mijn hoofd leeg te maken, maar zeggen dat ik daardoor ook geniale invallen krijg voor Schoenen Torfs, dat zou lichtelijk overdreven zijn. Ik ben er nogal voorstander van dat lopen mindful te doen. Om mijn aandacht bij het joggen en de natuur te houden, en niet in gedachten weg te drijven naar de werkweek. Daar probeer ik ook op te letten als ik op zondagnamiddag bijvoorbeeld ga wandelen op de Netedijk. "De weekendavonden houd ik graag rustig. Ze zijn vaak een moment voor sociale contacten, maar eigenlijk ben ik dan nog het liefst gewoon thuis. Ik zie in de loop van de week al zo veel mensen, ik moet al zo vaak in tavernes eten. Met alle respect voor tavernes, maar dan is thuis eten met je vrouw ook weleens leuk ( lacht). "Op zondagavond schuiven de kinderen soms mee aan en kook ik voor een grotere groep. Ze komen nu wat minder langs, want ze zijn allemaal hun eigen nestje aan het bouwen. Ik accepteer dat, maar ik mis ze soms wel een beetje. Ach, je moet meedeinen op de golven van het leven. Het is anders nu, maar even leuk."