"Ze noemen me hier 'de socialist'", grinnikt CEO Filip Van Hool. "Het is een verwijzing naar het sociaal model dat we hier hanteren: onze medewerkers genieten van naar Macedonische normen uitstekende lonen, een opvang en een infrastructuur om u tegen te zeggen met alle voorzieningen erop en eraan, en nog een reeks sociale voordelen erbovenop. Het personeel hier zegt dat vakbonden niet nodig zijn omdat ze alles hebben. En ook ik ben tevreden. We hebben van nul een droomfabriek gebouwd, geconcipieerd naar onze normen, met een ideaal doorloopproces in U-vorm, zonder flessenhals in de productieflow en met medewerkers die zich helemaal geven."

De 450 medewerkers werken veertig uur per week. De nieuwe bussen vertrekken in colonnes van vijf met bestemming Koningshooikt, een reis van drie dagen dwars door Europa. 2200 kilometer verderop, in de hoofdzetel van Van Hool, vindt de keuring plaats, waarna de bussen via Zeebrugge verscheept worden naar de Verenigde Staten.

Een simpele keuze

Die markt is traditioneel goed voor 50 procent van de omzet van Van Hool. Maar de hoge Vlaamse loonkosten speelden de busbouwer almaar meer parten. "Onze Amerikaanse invoerder zette ons onder zware druk omdat de Chinese busbouwers zoveel goedkoper waren", verklaart Filip Van Hool. "Er moest dus iets gebeuren. Ofwel blijf je dan zeuren over de Belgische loonkosten, iets wat wij als Vlaamse bedrijfsleiders al decennia doen terwijl de politiek potdoof blijft en Vlaanderen voortdurend marktaandeel in het buitenland verliest. Ofwel vat je de koe bij de horens. De keuze was in wezen simpel." (K.C.)

"Ze noemen me hier 'de socialist'", grinnikt CEO Filip Van Hool. "Het is een verwijzing naar het sociaal model dat we hier hanteren: onze medewerkers genieten van naar Macedonische normen uitstekende lonen, een opvang en een infrastructuur om u tegen te zeggen met alle voorzieningen erop en eraan, en nog een reeks sociale voordelen erbovenop. Het personeel hier zegt dat vakbonden niet nodig zijn omdat ze alles hebben. En ook ik ben tevreden. We hebben van nul een droomfabriek gebouwd, geconcipieerd naar onze normen, met een ideaal doorloopproces in U-vorm, zonder flessenhals in de productieflow en met medewerkers die zich helemaal geven."De 450 medewerkers werken veertig uur per week. De nieuwe bussen vertrekken in colonnes van vijf met bestemming Koningshooikt, een reis van drie dagen dwars door Europa. 2200 kilometer verderop, in de hoofdzetel van Van Hool, vindt de keuring plaats, waarna de bussen via Zeebrugge verscheept worden naar de Verenigde Staten.Een simpele keuzeDie markt is traditioneel goed voor 50 procent van de omzet van Van Hool. Maar de hoge Vlaamse loonkosten speelden de busbouwer almaar meer parten. "Onze Amerikaanse invoerder zette ons onder zware druk omdat de Chinese busbouwers zoveel goedkoper waren", verklaart Filip Van Hool. "Er moest dus iets gebeuren. Ofwel blijf je dan zeuren over de Belgische loonkosten, iets wat wij als Vlaamse bedrijfsleiders al decennia doen terwijl de politiek potdoof blijft en Vlaanderen voortdurend marktaandeel in het buitenland verliest. Ofwel vat je de koe bij de horens. De keuze was in wezen simpel." (K.C.)