Het conflict bij skeyes gaat onder meer over de hoge werkdruk en de arbeidsorganisatie, tegen de achtergrond van een structureel personeelstekort bij de luchtverkeersleider dat niet op korte termijn weg te werken is. Luchtverkeersleiders opleiden is immers een kwestie van jaren. In maart bereikte de directie een akkoord met de socialistische vakbond ACOD, maar dat was niet genoeg om de lont uit het kruitvat te halen. Het akkoord was niet voldoende voor ACV-Transcom, de grootste vakbond bij skeyes. VSOA, de kleinste bond, sloot zich bij de christelijke vakbond aan. Eind maart werden dan twee sociaal bemiddelaars aangeduid in het dossier. Sindsdien werd er niet meer actief gestaakt bij skeyes, maar de luchtverkeersleiders zagen het meestal niet zitten om nog vrijwillig in te springen voor zieke collega's. Gaten in de bezetting raakten daardoor niet opgevuld. Het door skeyes gecontroleerde luchtruim moest nog regelmatig (gedeeltelijk) gesloten worden, vooral 's nachts. En ook de sociaal bemiddelaars konden geen doorbraak forceren. De bemiddelingsprocedure sprong een week geleden af. Volgens de directie omwille van de houding van ACV-Transcom, deze laatste hekelde dan weer dat hij niet genoeg tijd kreeg om de achterban te consulteren over bepaalde voorstellen. Toch is niet alle hoop verloren. Kurt Callaerts van de christelijke vakbond liet snel weten dat de partijen "op een zucht van een doorbraak" waren toen de bemiddeling werd afgebroken. De directie van haar kant herhaalde snel tot een doorbraak te willen komen. De directie lanceerde naar eigen zeggen voorstellen als een werkduurvermindering van 35 naar 32 uren per week voor CANAC (het luchtverkeersleidingscentrum in Steenokkerzeel, red.) en de toren op Brussel-Nationaal en naar 30 uur voor de luchthaven van Luik, met flankerende maatregelen en premies". Die voorstellen zouden volgens de directie alles samen 7,5 miljoen euro kosten of 25.000 euro per jaar per betrokken luchtverkeersleider. Vrijdag is er dus een nieuwe kans om een doorbraak te forceren. Met zes vertegenwoordigers van het bedrijf en zes vakbondsmensen (drie van ACV, twee van ACOD en eentje van VSOA) rond de tafel, zijn acht van de twaalf stemmen in principe genoeg om van een akkoord te kunnen spreken. (Belga)