Ali Mahlodji arriveerde als vluchteling uit Iran in Oostenrijk, maakte zijn middelbare school niet af, sloeg aan het stotteren en worstelde zich in snel tempo door 42 baantjes. Na zijn uren haalde hij zijn diploma computerwetenschappen, waardoor hij bij een groot bedrijf aan de slag kon, maar na een paar jaar kreeg hij een burn-out. Toen werd het hoog tijd om zichzelf opnieuw uit te vinden en anderen daarmee te helpen.
...

Ali Mahlodji arriveerde als vluchteling uit Iran in Oostenrijk, maakte zijn middelbare school niet af, sloeg aan het stotteren en worstelde zich in snel tempo door 42 baantjes. Na zijn uren haalde hij zijn diploma computerwetenschappen, waardoor hij bij een groot bedrijf aan de slag kon, maar na een paar jaar kreeg hij een burn-out. Toen werd het hoog tijd om zichzelf opnieuw uit te vinden en anderen daarmee te helpen."Iedereen heeft een verhaal", zei de Oostenrijkse ondernemer Ali Mahlodji, toen hij enkele weken geleden in Antwerpen Belgische ondernemers toesprak op een event van Netwerk Ondernemen, dat ondernemers en mentoren aan elkaar koppelt. "Duizenden mensen praten over wat ze doen en hoe ze geworden zijn wat ze zijn." Als kind wilde de dertiger al weten waarom mensen doen wat ze doen in hun leven. Hij droomde in die tijd, toen er nog geen internet bestond, van een handboek van levensverhalen. Jaren later zou dat idee leiden tot zijn start-up Whatchado. Voor hij zijn bedrijf oprichtte, bezocht Mahlodji duizenden kinderen tijdens schoolbezoeken om te spreken over zijn moeilijke start in het leven. Het viel hem op hoe de fouten van kinderen steevast werden afgestraft, waardoor ze vonden dat ze niet goed waren voor de wereld. Het voerde hem terug naar zijn eigen mislukte schoolcarrière. "Mijn ouders moesten vluchten. Ik ben opgegroeid in Wenen. Ik was een vreemdeling in een vreemd land. Je realiseert je dat niet als kind, tot je naar school gaat en je te horen krijgt dat je 'Ali' heet, niet van 'hier' bent en je huidskleur bruin is." "Zes maanden voor ik mijn middelbare school zou afmaken, ben ik ermee gestopt omdat ik begon te stotteren. Ik begon te werken in de bouw, ging kantoren poetsen of medicijnen mengen. Ik heb meer dan veertig jobs gedaan. Ik heb dan toch mijn school afgemaakt en terwijl ik werkte mijn diploma computerwetenschappen gehaald."De computerwetenschapper ging aan de slag bij grote multinationals, maar raakte na een paar jaar in de knoop met zichzelf. "Mijn waarden hadden vooral te maken met geld, een auto. Ik verloor mijn focus op mijn familie. Het leven geeft je een klap in je gezicht, maar het leven geeft je ook kansen. Mijn vader stierf toen hij 53 was. Ik realiseerde me op een gegeven moment dat ik mijn leven moest veranderen. Ik kreeg een burn-out en zat helemaal aan de grond. Ik was een paar maanden ziek, maar mijn vrienden hielpen me in te zien dat ik de verkeerde waarden had."Die persoonlijke crisis voerde Mahlodji terug naar zijn kinderidee over een handboek van levensverhalen, waaruit hij inspiratie zou kunnen halen over hoe hij moest leven. Met twee vennoten richtte hij in 2011 Whatchado op. "Zoveel jongeren weten niet wat ze willen doen. Als je iemands kijk op de dingen kunt veranderen, kun je iemands leven veranderen", zegt Ali Mahlodji. De website begon met zeventien authentieke verhalen van mensen die zeggen waarom ze graag hun werk doen, hoe ze tot hun keuze zijn gekomen. "We hebben nu 6500 verhalen uit 100 landen", zegt de Oostenrijkse ondernemer. "We hebben tuktukchauffeurs, kungfuleraars, er zit een Nobelprijswinnaar tussen, CEO's en cheerleaders." Maandelijks bereikt Whatchado anderhalf miljoen mensen, die Whatchado vaak gebruiken om uit te zoeken welke job bij hen past. Iedereen die het platform gebruikt, moet dezelfde zeven vragen beantwoorden. Vervolgens word je geleid naar verhalen van mensen die hetzelfde profiel hebben en vertellen over hoe ze hun draai hebben gevonden op professioneel gebied.Whatchado is actief in Oostenrijk, Zwitserland, Duitsland en Italië, maar ook mensen uit andere landen kunnen grasduinen in de levensverhalen. Vier verhalen komen van mensen die in België werken. Al die verhalen vormen een van de drie pijlers van Whatchado.com. De tweede pijler is carrièreadvies, over hoe je een journalist wordt bijvoorbeeld. De derde pijler is de dienstverlening aan bedrijven. Die vormt de basis van het zakenmodel van Whatchado, want voor de bezoekers is de site gratis. Zo'n driehonderd bedrijven gebruiken Whatchado voor employer branding. Dat betekent dat ze hun bedrijf aantrekkelijk willen maken voor toekomstige werknemers. "Bedrijven gebruiken hun aanwezigheid op onze website om beter bekend te worden bij jonge mensen, hun imago als werkgever te verbeteren en personeelsverloop te verminderen door slimmer te rekruteren", zegt Michael Gaugl, hoofd onlinemarketing bij Whatchado. Bezoekers krijgen bijvoorbeeld de verhalen te horen van de werknemers van onderneming X en krijgen zo een kijkje achter de schermen van het bedrijf. "Bedrijven betalen ons een vast bedrag voor hun aanwezigheid op onze website en we rekenen hen voorts geld aan op basis van het aantal video's dat we moeten maken."Bij Whatchado, waarvoor een dertigtal mensen werkt, proberen we mensen eraan te herinneren wie ze zijn, besluit Ali Malohdji. "Het meest belangrijke moment om de toekomst vorm te geven is nu, dat is het waarom van Whatchado."