Dit land staat voor stevige uitdagingen rond het ­klimaat, de biodiversiteit en het behoud van open ruimte. "We kunnen die nooit oplossen als we die perceel per perceel, hectare per hectare bekijken. Het moet op een grotere schaal gebeuren, wat inhoudt dat het privé-eigendomsrecht ter discussie gesteld moet worden", zegt hij. "Het is een heilig huisje, maar ­iemand moet het durven te zeggen. Als iedereen zich aan zijn privé­belangen en persoonlijke vrijheid vastklampt, raken we nooit uit de impasse." Als we het niet over een andere boeg gooien, zullen de feiten de eigenaars op den duur verplichten om het anders aan te pakken, meent Colpaert, zelf een boerenzoon. "(...) We moeten naar een meer globale aanpak, in hele regio's", vervolgt hij. Voor de boeren verdwijnt daarmee de vrije teeltkeuze. "Zij zullen moeten afstappen van monoculturen met graan of maïs. Daar kan klaver voor in de plaats komen, maar net zo goed bos of haag." Er zal regulering voor nodig zijn, beseft Colpaert. "Die is er ook al voor het mestprobleem en het gebruik van pesticiden." Deze brede kijk op de aanpak van de ruimte beperkt zich volgens Fedagrim beter niet alleen tot de landbouw. "Er ligt een groot potentieel achter de woningen. Al dat gazon is monocultuur. Waarom zouden die eigenaars ook niet bijdragen aan meer natuur?" (Belga)