De ECB voert al meer dan een jaar een erg soepel monetair beleid, met ultralage rentevoeten en een opkoopprogramma van obligaties voor tientallen miljarden per maand. De lage rente in de markt maakt dat ook de spaarrente bij de meeste Belgische banken op het wettelijke minimum van 0,11 procent is beland. Rekening houdend met een inflatie van 2,2 procent verliest de Belgische spaarder dus koopkracht. "We weten dat deze monetaire politiek heel wat weerstand oproept en kritiek krijgt, waarbij gewezen wordt op de spaarder die hieronder lijdt. Het is waar dat de spaarrente, zeker bij een hogere inflatie, in reële termen een negatief rendement oplevert", erkende Smets. Maar op het hele vermogen van de Belg is de impact gemengd, klonk het. Heel wat mensen hebben immers ook aandelen of vastgoed, waarvan de waarde door de lage rente is gestegen. Jonge mensen met vastgoedplannen konden dan weer profiteren van de lage rente om hun droom te verwezenlijken. En heel wat woonkredieten werden herschreven en zijn dus goedkoper. "De impact van het rentebeleid verschilt dus in functie van het soort vermogen." Smets wees er ook op dat het goedkope krediet heeft geleid tot meer leningen, en dus meer potentiële groei en inflatie in de eurozone. De schuldgraad van de Belgische huishoudens is gestegen van 40 procent in 2002 tot bijna 60 procent in 2016, waarmee het nog altijd maar op het niveau van het Europese gemiddelde ligt. In het verleden werden de Belgische banken al aangemaand om strenger te zijn bij het toekennen van woonkredieten. "We blijven dit opvolgen. Als we in 2017 niet genoeg gedragsverandering zien bij de banken, komen er nog extra maatregelen", luidde het. (Belga)

De ECB voert al meer dan een jaar een erg soepel monetair beleid, met ultralage rentevoeten en een opkoopprogramma van obligaties voor tientallen miljarden per maand. De lage rente in de markt maakt dat ook de spaarrente bij de meeste Belgische banken op het wettelijke minimum van 0,11 procent is beland. Rekening houdend met een inflatie van 2,2 procent verliest de Belgische spaarder dus koopkracht. "We weten dat deze monetaire politiek heel wat weerstand oproept en kritiek krijgt, waarbij gewezen wordt op de spaarder die hieronder lijdt. Het is waar dat de spaarrente, zeker bij een hogere inflatie, in reële termen een negatief rendement oplevert", erkende Smets. Maar op het hele vermogen van de Belg is de impact gemengd, klonk het. Heel wat mensen hebben immers ook aandelen of vastgoed, waarvan de waarde door de lage rente is gestegen. Jonge mensen met vastgoedplannen konden dan weer profiteren van de lage rente om hun droom te verwezenlijken. En heel wat woonkredieten werden herschreven en zijn dus goedkoper. "De impact van het rentebeleid verschilt dus in functie van het soort vermogen." Smets wees er ook op dat het goedkope krediet heeft geleid tot meer leningen, en dus meer potentiële groei en inflatie in de eurozone. De schuldgraad van de Belgische huishoudens is gestegen van 40 procent in 2002 tot bijna 60 procent in 2016, waarmee het nog altijd maar op het niveau van het Europese gemiddelde ligt. In het verleden werden de Belgische banken al aangemaand om strenger te zijn bij het toekennen van woonkredieten. "We blijven dit opvolgen. Als we in 2017 niet genoeg gedragsverandering zien bij de banken, komen er nog extra maatregelen", luidde het. (Belga)