Bij ontzilting wordt zeewater omgezet in drinkwater, waar dit normaal uit zoetwater wordt geproduceerd. Het is een technologie die al bestaat en wordt toegepast in onder meer Israël en Australië. Maar ook Vlaanderen kijkt nu naar de mogelijkheid om zeewater te gaan gebruiken als bron voor drinkwater. "Vlaanderen beschikt maar over een beperkte beschikbaarheid aan zoetwater. We zetten volop in op hergebruik en slimme technologieën om drinkwater te besparen, maar ook het ontzilten van zeewater of brak water kan een oplossing bieden om onze bevoorraadingszekerheid te garanderen", legt Goossens uit. Er zijn wel enkele grote uitdagingen. Zo is ontzilting ontzettend energie-intensief en bijgevolg erg duur. Een tweede grote uitdaging is wat er met het restproduct - zout - moet gebeuren. Dat mag niet zomaar geloosd worden, om de lokale ecosystemen niet te ontwrichten. De Watergroep werkt momenteel aan een pilootproject, met een ontziltingsinstallatie op land. Om de hoge energiekost uit te sparen wordt gedacht om de elektriciteit te gebruiken die de windturbines op zee produceren. "Windmolens produceren ook elektriciteit als er weinig vraag is. Het is een denkpiste om die stroom in te zetten voor ontzilting", aldus de topman van het drinkwaterbedrijf. Het gaat om een eerste pilootpoject, maar Goossens noemt de kans "reëel" dat er in de toekomst water uit de Noordzee uit onze kranen loopt. Vlaanderen zou daarmee de eerste regio zijn die de Noordzee gebruikt als bron voor drinkwater. "Maar ook de Nederlanders kijken naar die mogelijkheid". De Watergroep wil voor de ontzilting de bestaande membraantechnologie gebruiken, in combinatie met nieuwe technologieën. Er zal ook worden samengewerkt met andere drinkwatermaatschappijen in ons land. De Watergroep is niet de eerste die experimenteert met zout water. Zo legt waterintercommunale Farys de laatste hand aan een ontziltingsinstallatie in Oostende die brak kanaalwater omzet in drinkwater. Brak water is een mengeling van zoet en zout water. (Belga)