Michel Demaré (ABB): 'Een beetje inflatie helpt tegen een recessie'

Michel Demaré

Michel Demaré werd in 2009 bestuurder bij de Zwitserse bank UBS. Niet meteen de beste timing voor een bestuursfunctie bij een bank, geeft Michel Demaré toe. “Ik wist toen niet wat er zou gebeuren met de banken. Voor mijn reputatie kon het gevaarlijk zijn. Maar net op zo’n moment wil men mensen die de mouwen willen opstropen. Maar ik heb geen spijt van de beslissing.”

Maar Demaré beseft dat de uitweg uit de bankencrisis moeilijk zal zijn. “Veel Europese banken hebben een kapitaalverhoging nodig. Dat is een gevaar. Ik denk niet dat een bank echt failliet zal gaan. De overheid zal steeds interveniëren. Maar een door de overheid geholpen bank wordt er protectionistischer. Ik ben nu wel aangenaam verrast door de manier waarop de Europese Centrale Bank heel veel liquiditeit in de markt pompt. De ECB zorgt ervoor dat de banken voldoende liquiditeit hebben.”

Besparingen

Toch waarschuwt hij dat het geijkte pad -overheden die besparen- niet automatisch tot succes leidt. “Je hebt uiteraard de economische theorie: geen geld drukken, zo veel mogelijk proberen via overheidsbesparingen. Maar ik heb een beetje het gevoel dat het te laat is voor landen als Griekenland, Spanje of Italië. Enkel via besparingen zullen ze niet terugkomen. Ik heb soms de indruk dat Europa te theoretisch is. Misschien is het nu een beetje laat voor de theorie. Een beetje meer geld en zelfs een beetje meer inflatie helpen.”

“De Duitsers hebben dat niet graag. Maar moeten we echt wachten tot we met de rug tegen de muur staan? Met krimpende overheidsbegrotingen stevent Europa af op een recessie voor de volgende vijf jaar. Zonder inflatie zal je minder risico’s nemen. Een beetje inflatie vind ik dus niet slecht. We zitten momenteel in een situatie van bijna deflatie.”

China

Ook bij het economische model van China plaatst Demaré kanttekeningen. Grote Aziatische concurrenten voor ABB komen er op termijn wel, verwacht hij. “Daarom investeren we ook zoveel lokaal. Globalisering is niet meer zo sterk. Je hebt niet zomaar één formaat dat je in alle markten kan verkopen.”

“Onze strategie luidt ‘in country for country’. Als je naar China gaat, moet je echt alles ter plaatse doen. De productie, de engineering, en het design. Als je het design in Europa bedenkt, ben je nog steeds te duur. Je moet het ter plaatse maken, zodat je zeker bent dat je precies doet wat de klant wil, en wat hij bereid is te betalen.”
“Maar China heeft echt wel een probleem met de kostenstructuur. De voorbije twee jaar zijn de lonen er jaarlijks met bijna 20 procent gestegen. Als dat niet wordt beperkt, zal China snel een exportprobleem krijgen. China betekent een fantastische thuismarkt. Maar er zijn betere landen voor de bouw van een exportplatform. Sjanghai is zeer duur. Een werknemer in Sjanghai verdient evenveel als een werknemer in Polen.” (L.H./W.R.)