Paul Polman (CEO Unilever): 'Loonkosten liggen te hoog in Europa'

Nicolas Bollion | 22 augustus 2012

@ narcisme-regeert: Nu beschuldigt u me ook nog een handlanger te zijn van de belastingontduikers. Uit welke van mijn uitspraken zou dat dan moeten blijken? U bent tegen het 'neoliberalisme' van China maar u zou wel passen binnen het rechtssysteem daar...

Ongepast?

narcisme_regeert | 22 augustus 2012

Fiscale crisis of een crisis van de inkomensverdeling? Geschreven door Özlem Onaran donderdag, 13 mei 2010 17:41 -- Pers de winsten uit, niet de lonen. -- We bevinden ons in een nieuwe fase van de mondiale crisis: de strijd om het verdelen van de kosten. Deze crisis is het resultaat van groeiende uitbuiting en ongelijkheid op wereldschaal sinds de jaren 80. Het neoliberalisme heeft geprobeerd de crisis van het gouden tijdperk van het kapitalisme op te lossen door een aanval op de positie van de werknemers. Het resultaat was een dramatische daling van de onderhandelingspositie van de werknemers en daling van het arbeidsaandeel in het Nationaal Inkomen over de gehele wereld sinds de jaren '80. De daling van de arbeidsinkomensquote in het Nationaal Inkomen is echter de bron van een potentiële afzetcrisis voor het gehele kapitalistische systeem. De daling van de koopkracht van de werknemers beperkte hun mogelijkheden om te consumeren. Afzetmarkttekorten en financiële deregulering verminderden de investeringen ondanks de stijgende winstgevendheid. Het neolibe- ralisme heeft de profitsqueeze en de overaccumulatieproblemen van de jaren 70, dus vervangen door een realisatie- of afzetprobleem. Financiële innovaties en op schuldengebaseerde consumptie leken een korte termijn oplossing te bieden voor deze potentiële afzetcrisis. Sinds de zomer van 2007 is deze oplossing ook ingestort. De crisis werd getemd door grote bancaire reddingsoperaties en fiscale stimuli. Nu zijn de financiële speculanten en de ondernemingen bezig deze afzetcrisis een nieuwe naam te geven als ‘fiscale’ of soevereine schuldencrisis’ en zetten de regeringen in diverse landen variërend van Griekenland tot Groot Brittannië onder druk om te bezuinigen, om daarmee belastingen op hun winsten en vermogens te vermijden. De regeringen die instemmen met de bezuinigingen handelen alsof deze zelfde speculanten niet decennialang de begunstigden waren van dit neoliberale beleid en de belangrijkste veroorzakers van de crisis. De bezuinigingen worden geformuleerd als ‘het wegsnijden van de verspilling” en verhullen het zicht op het feit dat de staatschuld er niet zou zijn, als er geen bankreddingspakketten, geen anticyclische fiscale stimuli, en geen verlies van belastinginkomsten zouden zijn ten gevolge van de crisis. De druk op de lonen in verband met de crisis is geweldig nieuws voor de bedrijven! Maar het streven naar vermindering van de overheidsschuld is de grootste bedreiging voor het economisch herstel. Het is de vraag waar het herstel vandaan moet komen zelfs als de bodem van de recessie bereikt zou worden, zodra de fiscale stimuli worden ingetrokken. http://www.globalinfo.nl/Achtergrond/fiscale-crisis-of-een-crisis-van-de-inkomensverdeling.html

Ongepast?

narcisme_regeert | 22 augustus 2012

Hey nicolas | Het siert u dat u op wilt komen voor de winsten van die arme multinationals, ikben er door gepakt echt waar. Maar ik denk dat de staat eerder degene is die hulp nodig heeft.. Hulp om de beslastingontduiking van uw golfvrienden ongedaan te maken. Als zij nhun belastingen eens correct zouden betalen zoals de wet voorschrijft, zouden we deze discussie niet hoeven voeren om het bescheiden loontje van de gemiddelde werknemer af te romen om uw rijke vrienden noig wat rijker te maken.....;........;: Superrijken ontduiken biljoenen aan belasting zondag 22 juli 2012 | 16:30 | Laatst bijgewerkt op: zondag 22 juli 2012 | 16:47 LONDEN - Een groep van superrijken heeft een bedrag van zeker 21 biljoen dollar in belastingparadijzen gestald. Dat blijkt uit een omvangrijke studie van de organisatie Tax Justice Network, dat actie voert tegen belastingontduiking. Dat meldde zondag de BBC. De studie gaat uit van de situatie zoals die eind 2010 bestond. Het bedrag van 21 biljoen dollar, ruim 17 biljoen euro (dat is 17.000 miljard euro), is meer dan de economieen van de Verenigde Staten en Japan bij elkaar. Schatting Volgens de auteur van het rapport, James Henry - een voormalig econoom van consultancybureau McKinsey, gaat het om een conservatieve schatting, en zou het ook kunnen gaan om 32 biljoen dollar. Regeringen lopen daardoor miljarden aan belastinginkomsten mis. Het onderzoek, dat gebruik maakt van gegevens van het Internationaal Monetair Fonds, de Wereldbank en nationale regeringen, neemt alleen vermogen mee op bankrekeningen en in investeringsfondsen. Dat wil zeggen dat vermogen in vastgoed en zaken als jachten en auto's of kunst niet is meegenomen.

Ongepast?

Nicolas Bollion | 22 augustus 2012

@narcisme regeert: Ik denk dat u dringend eens andere dingen moet gaan lezen dan pamfletjes van de PVDA. Ik behoor absoluut niet tot de rijkste 1%. Als mensen als u de belangen van de 99% zouden verdedigen, waarom halen jullie dan minder dan 1% bij de verkiezingen? Is de gewone man waar u meent op te komen dan echt zo dom? U moet eens de moeite doen om mijn korte commentaar grondig te lezen: 1. Loonmatiging of whatever loonkostmatiging is niet hetzelfde als lonen drastisch laten dalen. 2. Natuurlijk zijn er sociale lasten nodig, de vraag is of ze wel efficiënt worden besteed en of er bepaalde dingen zoals tijdskrediet (met absurde gelijkgestelde periodes) niet kunnen worden teruggedraaid zonder dat de gewone werkwillige man of vrouw er de duppe van is of er zelfs beter van wordt. Hetzelfde geldt voor brugpensioen. Dat zou een ultieme oplossing moeten zijn voor mensen die zijn ontslagen en geen werk meer vinden maar de realiteit is even anderers. Men kan ook de sociale lasten drukken door de belastbare basis te verbreden. Loonkosten bepalen tewerkstelling maar het omgekeerde is ook het geval. In Scandinavië bewijzen ze dat het kan. Ik denk hier aan langer werken voor wie kan, activeren van werklozen, afbouw tijdskrediet, verminderen van zwartwerk. 3. U foetert altijd tegen lage loonlanden. Ik ben zelf geen fan van het Chinese model. Maar u weet blijkbaar niet hoe lonen tot stand komen. Lonen worden overal grotendeels door vraag en aanbod bepaald (ook bij ons) en dat is maar goed ook. Een loon is daarom nergens een perfecte afspiegeling van de productiviteit. In China zijn er op het platteland nog veel zeer laagproductieve arbeidskrachten. Zij willen massaal werken in de nieuwe economie (met hoge productiviteit) en daardoor drukken ze de lonen daar en convergeren deze binnen hetzelfde land. Daardoor worden er meer hoog-productieve jobs gecreëerd. Ondertussen zijn de lonen in China sterk aan het stijgen, net omdat het arbeidsreservoir op het platteland inkrimpt. Lage lonen zijn dus niet in de eerste plaats een politieke keuze maar reflecteren de economische raliteit en de tegengestelde belangen van de werknemers onderling, waardoor ook vakbonden minder voet aan de grond krijgen. Dit is echter een tijdelijk fenomeen. 4. Ondanks de concurrentie uit lage loonlanden is er de laatste 30 jaar geen sterke stijging van de werkloosheid ontstaan, terwijl de lonen zijn blijven stijgen, de onheilsprofeten ten spijt.

Ongepast?

Nicolas Bollion | 22 augustus 2012

@n

Ongepast?