Jacques Anckaert: ‘Bekaert heeft niet fout gecommuniceerd’
vrijdag 10 februari 2012 om 09u58
Jacques Anckaert (Bekaert) en Jean-Pierre Tanghe (Barco) gaan binnenkort met pensioen. Beiden gaven het vak van investor relations manager een gezicht in ons land.

Jacques Anckaert
“Ik heb een heel moeilijke periode doorgemaakt, maar toch blijf ik erbij dat we met de communicatie geen fouten hebben gemaakt”, zegt Jacques Anckaert. De laatste maanden van zijn carrière zijn, door de herstructureringsgolf bij Bekaert, niet meteen het leukste.
Op 21 december mocht hij samen met Jean-Pierre Tanghe de bel luiden bij de start van de handelsdag op NYSE Euronext Brussel. De beurs bracht hulde aan twee pioniers die in ons land de stiel van investor relations een gezicht gaven. In zijn speech noemde directievoorzitter Vincent Van Dessel hen de krokodillen van de Brusselse beurs.
Hoe bent u in die job terechtgekomen?
Anckaert: “Met de komst van de nieuwe voorzitter, baron Paul Buysse, wilde Bekaert zich wereldwijd beter profileren. In Europa had je toen nauwelijks gehoord van investor relations, die trend kwam net overgewaaid uit de Angelsaksische wereld. Bij Bekaert had ik al functies uitgeoefend waardoor ik het bedrijf van binnen en van buiten kende.”
Tanghe: “Bij Barco waren er twee elementen die meespeelden. In 1998 kregen we in onze vestiging in Kuurne te maken met een brand. Bij gebrek aan een eensluidend verhaal besliste de directie om voortaan op een professionele manier te communiceren. Het tweede element was de komst van zowel de euro als de fusiebeurs Euronext. Ik was verantwoordelijk voor human resources in het buitenland. Aangezien ik ervaring had met het verkopen van Barco in het buitenland, dacht de directie aan mij.”
Over welke kwaliteiten moet een goede investor relations beschikken?
Anckaert: “De basisopleiding is minder belangrijk. Je hoeft volgens mij geen financieel expert te zijn, maar je moet natuurlijk wel de logica achter de cijfers snappen.”
Tanghe: “Het komt erop neer dat je het eigen bedrijf kunt plaatsen in de wereld. Collega's met een puur financiële achtergrond hebben doorgaans een te smalle blik. Het streven naar snelle winst is eruit. Er is veel meer aandacht voor corporate social responsibility. Een investor relations moet een brede kijk op de wereld hebben.”
Vorig jaar kreeg Bekaert kritiek omdat u te laat gecommuniceerd zou hebben dat de markt van zaagdraad in elkaar was gestort. Bekent u schuld?
Anckaert: “De basisregel stelt dat iedereen dezelfde informatie op hetzelfde moment moet krijgen en daar hebben we niet tegen gezondigd. Op het moment dat we naar buiten kwamen met de resultaten van het eerste kwartaal hadden we al enkele indicaties gekregen over veranderingen in de markt, maar het was nog te vroeg om zoiets te communiceren.”
Heeft u ook al wakker gelegen over kritiek aan uw adres, meneer Tanghe?
Tanghe: “Ik ben een goeie slaper (lacht). Maar ik heb een gelijkaardig verhaal meegemaakt. Rond de eeuwwisseling deden de small caps het goed op de beurs en daarop werd er beslist om Barconet af te splitsen en apart naar de beurs te brengen. Nauwelijks enkele dagen later barstte de dotcombubbel en vielen de small caps uit de gratie. Dat was een heel zware periode voor mij.”
Hoe evalueert u de communicatie bij de Belgische beursgenoteerde bedrijven?
Tanghe: “Het is duidelijk dat continentaal Europa wat achterloopt. Toch is er al veel veranderd. De tijd dat het volstond dat de CEO af en toe een babbel deed met de analisten, ligt ver achter ons.”
Anckaert: “Bij nogal wat midcaps is het de financieel directeur die de communicatie doet. Toch zie ik af en toe nog een CEO die deze taak voor zijn rekening neemt. Een CEO die zijn tijd in financiële communicatie steekt, is volgens mij niet goed bezig.”
Bent u klaar met uw opvolging?
Anckaert: “Ik vertrek eind mei. Mijn opvolger is iemand van binnen het bedrijf.”
Tanghe: “Mijn taak zit er eind maart op en ook wij hebben intern gerekruteerd. Sinds september loopt Carl Vanden Bussche al met mij mee.”
Hoe ziet uw nieuwe leven eruit?
Anckaert: “Ik ga beginnen met historische en wetenschappelijke werken te lezen. Voorts wil ik me op mijn jeugdhobby storten: astronomie. Misschien ga ik zelfs opnieuw studeren.”
Tanghe: “Ik heb een eigen consultingbedrijfje opgezet. Maar het is wel de bedoeling om het wat kalmer aan te doen. In mijn vrije tijd ga ik vooral klussen. In tegenstelling tot mijn job zie je daarvan meteen het resultaat.” (DVT)
Reacties
· Een staat zonder de grote productiemiddelen moet voldoende belastingen innen om de 99% van de samenleving een menswaardig bestaan te geven, zoniet moet de staat de grote productiemiddelen zelf in handenden nemen zodat ze zelfbedruipend wordt, pas dan hoeft een staat geen belastingen te innen en moet ze geen besparingen doen. De vrije keuze is dus aan de bedrijven, corporaties en financiële instellingen.
· Volgens deze neoliberale criminelen is de markt niet vrij genoeg, ze willen veel meer “pik pocket”, kartelvorming, prijsafspraken, uitbuiting van mens door mens, en uitbuiting van de natuur, meer armoede, enkel rijkdom voor henzelf uiteraard, socialisme enkel voor de rijke, zo simpel is het! · Voor deze rechtse criminelen is de staat altijd de schuldige, zijzelf zijn nooit schuldig en kunnen onmogelijk schuldig zijn, de heilige vrije markt, ze willen enkel meer “pik pocket” en zeker geen alternatief dat het gelegaliseerde “pikpocket” principe kan benadelen, business is business, kassa - kassa. · De advocaten van het neoliberalisme gedragen zich als hogepriesters die hun ideologie beschouwen als een seculiere religie met het marktfundamentalisme als het centrale geloofspunt dat geen toetsing of alternatief verdraagt. · Nochtans vinden we op de Forbes lijst voor billionaires geen staatsambtenaren, enkel geprivilegieerde privaat elite en jetset, ze zijn de eigenaars van de private economie. · Honderd jaar perverse vrije markt laat zijn sporen na, we zijn die rechtse propaganda beu.
Winst: Winst is altijd voor private ondernemingen en hun geprivilegieerde eigenaars en aandeelhouders die zich daardoor ongelimiteerde privaat luxe kunnen permitteren. Verlies en verantwoordelijkheid is altijd voor de overheden, werknemers en de gemeenschap! Private ondernemingen en banken zijn bedorven pubers die telkens terug aan de borst van “mama overheid” hangen als het fout loopt. De staat is altijd verantwoordelijk zoals overal op onze planeet, ze is altijd last-minute promotie + all inclusive. Internationale gelegaliseerde pickpocketbusiness is het instrument van het neoliberale privaatsysteem, business is business, kassa - kassa.
Reageer
Opgelet: Het is niet mogelijk om anoniem te reageren. Uw loginnaam zal bovenaan uw reactie verschijnen.
Om een reactie te plaatsen, dien je geregistreerd te zijn:
Immo
- Verwachte daling vastgoedprijzen vanaf 2014
- Aantal klachten over prijs elektriciteit en gas explodeert
- Website overheid berekent 'faire huurprijs'
- Renovaties kosten meer en duren langer
Finance
- Succes van kmo’s ligt vaak aan immateriële troeven als bedrijfscultuur en management
- Griekse crisis duwt euro naar laagste peil in vier maanden
- Krediet voor kmo’s droogt niet op
- Eurozone ontsnapt nipt aan recessie
Mensen
- Tonny Van Doorslaer probeert Spector-dochter Photo Hall te redden
- Dehaene en Mariani stappen nog voor zomervakantie op bij Dexia
- Alain Beyens verlaat StarBev
- Frans Colruyt: eerst luisteren, dan doen
E-Business
- ADAM software verwacht sterk jaar
- Opgang Indische outsourcingfirma's zet door
- Europees Hof verdedigt concurrentie in software
- Facebook test berichten tegen betaling
Beleid
- Groene stroom zoekt zekerheid
- Europa raakt het eindelijk eens over strengere regels voor banken
- Regering neemt tweede pensioenpijler onder de loep
- Luc Coene sluit Griekse exit uit eurozone niet uit




Even geduld, a.u.b.
