Genomineerde 7: De Belgische behabroeders Herman Van De Velde en Ignace Van Doorselaere

18/11/10 om 15:34 - Bijgewerkt om 15:34

Bron: Trends

Ignace Van Doorselaere is sinds 2004 gedelegeerd bestuurder bij de beursgenoteerde lingeriegroep Van de Velde. Samen met co-gedelegeerd bestuurder Herman Van de Velde slaagde hij erin het bedrijf in een krimpende markt te laten groeien.

Genomineerde 7: De Belgische behabroeders Herman Van De Velde en Ignace Van Doorselaere

De groep Van de Velde heeft de reputatie van een oerdegelijk en nuchter bedrijf, en dat geldt ook voor het topduo. Herman Van de Velde wordt omschreven als een nuchtere gedreven manager.

Ignace Van Doorselaere, die in 2004 toetrad tot het management, kreeg als taak de dynamiek aan te passen aan de snel veranderende marktomgeving. Hij is net zo goed een nuchtere - zij het iets offensievere - co-gedelegeerd bestuurder. Van Doorselaere is als CEO bevoegd voor sales, retail, marketing, groeiprocessen en financiën, terwijl Herman Van de Velde als managing director verantwoordelijk is voor de operationele activiteiten en hr.

Ethisch ondernemen is een dierbaar goed voor het duo, al gruwt Ignace Van Doorselaere van het ethische - haast filantropische - etiket dat hij al eens krijgt opgekleefd. Meer dan symbolisch wijzigde hij zijn managementvennootschap van Growth Ethics naar 4F. Dat staat voor: flexibel, focus, fair en fight. "Vechtsport als basis voor ondernemen, weliswaar met principes", noemt Van Doorselaere het. De topman gelooft in groei, niet alleen in financiële termen, maar ook als mens. Dat is ook zo voor Herman Van de Velde, die eveneens voorzitter is van VKW, het ondernemersplatform dat waardegericht ondernemen hoog in het vaandel draagt.

Korsetatelier naar de beurs

De groep Van de Velde werd in 1919 door het echtpaar Margaretha en Achiel Van de Velde opgericht. Van het korsettenatelier van weleer is het echter een grote sprong naar de beursgenoteerde groep van vandaag. Vooral met de komst van de derde generatie woei er een nieuwe wind door de bedrijfsgangen in Schellebelle. Vanaf de jaren tachtig tot 2004 werd het bedrijf geleid door de broers Karel en Herman Van de Velde en hun neef Lucas Laureys. In 1997 trok de familie het kapitaal gedeeltelijk open door 40 procent van de aandelen naar de beurs te brengen. Twaalf jaar later is nog steeds ongeveer 44 procent van de aandelen vrij verhandelbaar. De andere aandelen zijn in het bezit van Van de Velde Holding, die de belangen groepeert van de families Laureys en Van de Velde.

Een solide naam

Van de Velde wordt overigens geciteerd als goedehuisvaderaandeel (ja, die bestaan nog). Dat zeggen wij niet, maar dat zegt Roland Van der Elst, de peetvader van de Vlaamse beleggers. En het moet gezegd, de lingeriegroep uit Schellebelle is erin geslaagd om stand te houden ondanks de precaire economische situatie. Meer zelfs, om groeicijfers neer te zetten die boven de verwachting bleven. Van de Velde boekte over 2009 een organische omzetgroei van 5,3 procent (3,4% op vergelijkbare basis met 2008).

De uitdaging voor Van de Velde ligt erin om te groeien in een afkalvende markt. Afhankelijk van het segment kampte de sector vorig jaar met een marktverlies van 5 tot 10 procent. Van de Velde (g)roeit dus tegen de stroom in, en dankt dat onder meer aan een volgehouden consequente strategie gebaseerd op creativiteit, kwaliteit en service. Het Belgische merk heeft voor lingeriewinkels een solide reputatie.

Overigens biedt de marktinkrimping gekoppeld aan een economische groeivertraging ook kansen. Van de Velde is een gezond bedrijf, met een dito cashpositie en een stabiele aandeelhouder die een langetermijnvisie heeft. Het bedrijf wil in de consolidatie die eraan komt een actieve rol spelen. Maar daarbij wil het topduo geen concessies doen op de strategie. Dus geen grote schulden aangaan in functie van overnames. Het bewijs daarvan werd voor de hardhorende belegger nog eens herhaald tijdens de presentatie van de halfjaarcijfers. Het ontbreken van een geschikt dossier maakt dat Van de Velde zijn overnameplannen voorlopig in de koelkast steekt. Al houdt het management een slag om de arm: Oost-Europa en het Verre Oosten blijven op de radar staan, zij het met iets minder brandende ambitie. Eerder vanuit een langetermijnperspectief: geen quick wins.

Lieven Desmet

Onze partners