De drijfzandbegroting

29/11/11 om 10:14 - Bijgewerkt om 10:14

Bron: Trends

Met een stijgende kans op een recessie wordt het voor de regering-Di Rupo I een aartsmoeilijke opdracht om het begrotingstekort in 2012 daadwerkelijk terug te dringen tot 2,8 procent van het bbp.

De drijfzandbegroting

© belga

Formateur Elio Di Rupo heeft 11,3 miljard euro gevonden om het begrotingstekort in 2012 te doen afklokken op 2,8 procent van het bbp. Daarbij wordt uitgegaan van een groei van 0,8 procent. "Ik vrees dat de toekomstige premier veel te optimistisch is", voorspelt Bart Van Craeynest, hoofdeconoom van Petercam. "Ik zie de economische situatie de komende maanden enkel verslechteren. Het deficit terugdringen tot 2,8 procent van het bbp is volgens mij onmogelijk. De inkomsten zullen tegenvallen."

Het gevaar voor de publieke financiën komt uit verschillende hoeken. De eerste bedreiging is het stilvallen van de groei of een mogelijke recessie. Volgens de OESO is de eurozone al zover. Voor België is een krimp van 2 procent groei niet uitgesloten. Dat zou betekenen dat Elio Di Rupo volgend jaar tot 5 miljard euro meer moet besparen. Dan zijn er nog de waarborgen die de federale overheid aan de restbank Dexia heeft toegekend. Als die moeten worden aangesproken is het opnieuw alle hens aan dek. Ten slotte zijn er de rentelasten die enkel nog kunnen oplopen. De Belgische intrestlasten variëren al een aantal jaar van 3,3 tot 3,8 procent van het bbp. Een cijfer dat de komende jaren wellicht een stuk hoger zal uitvallen.

Een begrotingsopmaak is altijd in zekere zin een virtuele oefening omdat men de economische toekomst niet kan voorspellen. Maar in deze woelige economische tijden zijn er zoveel potentieel negatieve parameters waarmee rekening moet worden gehouden dat men enkel kan besluiten dat de begroting op drijfzand is gebouwd.

Indexsprong
Na Nieuwjaar zijn we wellicht op weg voor constante bijsturingen van de begroting met nieuwe belastingen en extra besparingen. Ook de kans op een indexsprong of het niet doorvoeren van de automatische loonindexering neemt dan toe. Het sociaaleconomisch regeerakkoord mag dan wel in alle talen zwijgen over een aanpassing van het indexsysteem, maar volgens de Leuvense econoom Joep Konings is dit onvermijdelijk om onze concurrentiekracht te herstellen en de financiële markten te sussen.

Het begrotingsakkoord kwam er na een schok van buitenaf, namelijk de ratingverlaging van België door Standard & Poor's. Nog zo'n schok - een zoveelste eurocrisis, een oplopende Belgische rente - maakt diepgaandere maatregelen nodig. Konings: "Een indexsprong blijft dan de beste manier om de financiële markten te kalmeren en de rente op Belgisch staatspapier omlaag te duwen."

Alain Mouton

Lees meer over:

Onze partners