Machtsstrijd om Elia

18/02/15 om 10:21 - Bijgewerkt op 26/02/15 om 10:59

De hoogspanningsnetbeheerder Elia staat voor belangrijke maanden. Een machtsgreep door een minderheid van bestuurders legt de fundamentele vragen over de toekomst van het bedrijf bloot.

Machtsstrijd om Elia

© Thinkstock

"Elia heeft de potentie om uit te groeien tot een wereldbedrijf", zei Fernand Huts toen hij in oktober zijn belang in de beursgenoteerde netbeheerder opdreef tot boven 5 procent. Die potentie zal CEO Jacques Vandermeiren niet waarmaken. De Antwerpse jurist kreeg op 14 januari na een paleisrevolutie tijdens de raad van bestuur zijn ontslag.

De manier waarop dat gebeurde, zet veel kwaad bloed in werkgeverskringen. Vooral de positie van de Nederlandse voorzitster Miriam Maes komt onder vuur. "De wijze waarop de bestuursvoorzitter van Elia de CEO heeft weggewerkt, is niet voor herhaling vatbaar," klinkt het.

Officieel werd de samenwerking beëindigd vanwege "een verschil in visie". Er zit veel waarheid in dat cliché, hoe hard ook is geprobeerd om via een lijst van een twintigtal punten de fouten van Vandermeiren aan te tonen. Het probleem is vooral dat in de raad van bestuur weinig eensgezindheid is over de visie.

Niet terugplooien

In het persbericht na het ontslag stond dat de continuïteit van de grote infrastructuurprojecten en de internationale ontwikkeling worden gewaarborgd, maar dat vergt kapitalen, en weegt mogelijk op het dividendbeleid. Of, zoals Fernand Huts het verwoordde: "Elia staat voor de keuze. Ofwel wordt het een lokaal bedrijf dat elektriciteit vervoert voor de Belgische gemeentes, en braaf een dividend uitkeert. De tweede weg, die ons het meest interesseert, is die van de internationalisatie."

Volgens Ronnie Belmans, tot enkele jaren geleden de voorzitter van het bedrijf, is die internationalisatie de beste optie. "We hebben ongeveer alles verkocht wat we hadden: PetroFina, Electrabel, SPE. We hebben van een businessunit van Electrabel een mooi beursgenoteerd bedrijf gemaakt. Het zou heel dom zijn dan terug te plooien op door de regulator beheerde activiteiten."

"Maar waar ik me het meest zorgen over maak," vervolgt Belmans, "is hoe Elia jonge mensen kan aantrekken, als de enige opdracht zou zijn elk jaar met 2 procent minder kosten hetzelfde te doen. Een rol als politiek gedreven uitvoerder van gereguleerde activiteiten is de dood van het bedrijf." Voor de voormalige voorzitter zijn gereguleerde activiteiten in het buitenland nodig om het regelgevende risico af te dekken, maar zijn er ook niet-gereguleerde inkomsten nodig om het bedrijf evenwichtig uit te bouwen.

Nieuwe topman

Veel zal dan ook afhangen van wie de nieuwe topman wordt. Ronnie Belmans wijst erop dat de nieuwe CEO zich geen leertijd kan veroorloven. "De snelle veranderingen die op Elia aanstormen, zijn immens: slimme netten, intelligente vraagsturing, databeheersing, schaalvoordelen door het samengaan van gas- en elektriciteitsnetwerken, de integratie van de offshore windproductie, opslag van energie. Allemaal dossiers waarin Elia een voortrekker is. Die voorsprong behouden als je over een halfjaar een CEO aantrekt die uit pakweg de chemie komt, zal niet lukken."

Het volledige artikel over Elia leest u deze week in Trends.

Lees meer over:

Onze partners