Liebaert Staalbouw sluit de deuren: 'Hoge loonkosten worden ons fataal'

10/10/16 om 11:43 - Bijgewerkt om 20:13

Het Limburgse bedrijf Liebaert Staalbouw sluit de deuren. 30 werknemers verliezen hun baan. Volgens de eigenaar kan België niet meer concurreren met Duitsland en Nederland.

Liebaert Staalbouw sluit de deuren: 'Hoge loonkosten worden ons fataal'

© .

Het Limburgse bedrijf Liebaert Staalbouw - actief in de productie, levering en montage van staal in opdracht van industriebouwers - gaat de deuren sluiten. Dat heeft de directie aangekondigd. Zo'n 30 mensen verliezen hun baan. Het bedrijf had het al enkele jaren moeilijk door de sterke vermindering van het aantal grote industriële bouwprojecten.

Op het hoogtepunt haalde Liebaert Staalbouw een omzet van 40 miljoen euro en waren er meer dan 70 mensen tewerkgesteld. Het bedrijf had de hoofdvestiging in Houthalen-Helchteren en (na een overname in 1995) een tweede productiebedrijf in Genk (Befima).

Onder leiding van toenmalig gedelegeerd bestuurder Stefan Liebaert - zoon van de oprichter - werden als aannemer van totaalprojecten, grote industriële complexen gebouwd. Onder meer voor Eurinpro, het vroegere bedrijf van Club Brugge-voorzitter Bart Verhaeghe, bouwde Liebaert een aantal complexen. Maar de markt van grote staalbouwprojecten nam sterk af, en Liebaert diende noodgedwongen de activiteiten terug te plooien.

De verliezen stapelden zich op, wat de bedrijfsleiding deed besluiten om niet langer als algemeen aannemer op te treden, maar terug te plooien op de core business en alleen nog de productie, levering en montage van staal voor derden te gaan verzorgen. Bovendien werd de vestiging in Genk vorig jaar gesloten.

Door die ingrepen werden de verliezen enigszins verminderd, maar onvoldoende om het voortbestaan van het bedrijf te garanderen.

Loonkosten te hoog

Volgens de eigenaar Bert Liebaert liepen de vaste kosten te hoog op, waardoor de export bijna volledig is weggevallen. Een Belgisch probleem, blijkt uit zijn toelichting. De sluiting van zijn bedrijf is volgens hem namelijk te wijten aan de hoge loonkosten in België, waardoor er niet meer kon geconcurreerd worden met Nederland en Duitsland.

Bert Liebaert startte zijn bedrijf in 1987 en bouwde het uit tot een grote speler in de industriebouw. "We hadden zodanig geïnvesteerd in onze capaciteit, dat we een specialist waren in projecten die op korte tijd moesten gerealiseerd worden", aldus stichter. "Op het hoogtepunt stelden we 115 mensen tewerk. Die grote capaciteit in mensen, machines en voorraad brengt uiteraard een hoog prijskaartje van vaste kosten met zich mee. Toen de binnenlandse markt voor grote industriële projecten is ineengeklapt, konden we nog in het buitenland terecht. We investeerden opnieuw in de hoge kwaliteitseisen van de Duitse markt en vooral van de petrochemie. Maar ook daar zijn we te duur geworden. De Duitsers en Nederlanders kopen hun elementen nu in Tsjechië of Roemenië, en daar kunnen we niet tegenop. Ook in België zie je trouwens dat sectorgenoten alleen maar met buitenlanders werken. Dan zijn we ook hier te duur, uiteraard."

Bert Liebaert heeft jarenlang de verliezen bijgepast. "Dat kon ik door de activiteiten van mijn andere vennootschappen, maar ook daar komt ooit een einde aan. Ik kies ervoor om Liebaert Staalbouw nu vrijwillig te vereffenen en te voldoen aan alle verplichtingen. Nog langer wachten had misschien tot een ander scenario geleid. Ik ben trouwens 66 jaar en heb geen opvolging, noch familiaal, noch in het management. Dan is de tijd gekomen om ermee te stoppen."

(Belga/BO)

Onze partners